insan hep aynı kalsın ister güzel şeylerin
hiç degişmesin ister ..hep sürsün..hep olsun ister ..
-kendini iyi hissettiren ne varsa
kötü bir gün yaşamışsa o günün yaşanmamış sayıp bir an evvel bitmesini ister
o günün..
bazen güne iyi başlamak adına bir şeyler yaparız.. kimisi aynaya bakar kimisi gece yatmadan önce gökyüzüne bakar..
yıldızlara aya.. kimiside hiçbir şey yapmaz..sıradan bir geceydi ve uyudum şimdi sabah oldu der ama ..
kimiside bir el ister elinden tutacak....kimiside bir dua..
hiç bir şey yapamazsanız da en azında iyi düşünüp iyi olsun isteye bilirsin değilmi..
ah "o" ay yok mu benim yüreğimi yaktı
benim ömrümü aldı ...
bir kış gecesi idi yağmur yağıyordu
iş yerinde aşkın gözyaşlarını okuyordum. Dışarı çok soğuk ve yağmur yağıyor du.
İçerisi bana dar geldi, dışarı çıkmak istedim
ağacın altına ışık vuruyordu. loş bir ışık işte
arada yaprakların arasından yağmur suyu sızıyordu .. kitabın sayfalarına damlıyor, karanlık dan faydalanıyordum bende
karanlıkda ağlıyordum ama farkında degildim
kitabın sayfalarına düşen o dalmalar yağmur suları degil di ..
sonra nefesim daraldığını hissettim .. gökyüzüne baktım çok güzel bir yağmur vardı..
rabbim dedim "ay çıkar mı ? bu gece
ay'ı görmem lazım dedim ..
içeri geçtim .. uzandığım yerde uyumuşum güzel bir rüya gördüm ... tanımadığım birisi geldi bana bir bardak da su ikram etti..
sonra uyandım .. saat gece yarısı olmuş tu ...dışarıda miss gibi bir hava vardı..
gökyüzüne birde baktım ki yağmur durmuş .. ay bütün heybeti ile karşımda bana bakıyordu .. o an yüzüme rüyamda içtigim suyun kokusu geldi...
derin derin nefes aldım .. doyamadım tekrar tekrar havayı ciğerlerime çektim ...
sonramı ..
can ... aralıksız üç gün hasta yattım ...
Ama ne olmadığını anlatabilirim: Kader hayatımızın önceden çizilmiş olması demek değildir. Bu sebepten 'ne yapayım kaderimiz böyle' deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir. Kader yolun tamamını değilsadece yol ayrımlarını verir. Güzergah bellidir ama dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir Öyleyse ne hayatının hakimisin ne de hayat karşısında acizsin
İstanbuldayım emniyet mensubu arkadaşım seni öyle bir yere götürecegim ki dedi .. istanbulu unutsanda gittigin yeri unutamıyacaksın dedi...
avxılar sahilindeki dolmuş duruklarının son noktası olan duraga gittik
orada sırasını bekliyen dolmuşcu arkadaşlardan emanet tüp ve çaydanlık aldık
çayımızı demledik bir güzel afiyetle içtik
o an yanımda olan aşkın gözyaşları kimya hatun kitabındaki en beğendigim yeri sordu bana
kalemin oldugu sayfayı açtım oradaki hoşuma giden bir kaç cümleyi okudum arkadaşa ...
bu kitab dedi gece ay ışıgında okunmalı dedi..
ama zaten ben o kitabı sadece gece ve ay ışıgında okuyordum
gittigim her güzel ve özle mekanda kitab okuyayım isterdim
bir kitap bile insana neler katıyor iken
bir başka insan gönlünü bir başkasına katarsa
kalbini bir başkasına verirse .. o insan o insana neler katar neler ...
sana bakmak
bir beyaz kağıda bakmaktır
her şey olmaya hazır
sana bakmak
suya bakmaktır
gördüğün suretten utanmak
sana bakmak
bütün rastlantıları reddedip
bir mucizeyi anlamaktır
sana bakmak
allah'a inanmaktır
Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin
ve biliyorsun aslolan yürektir.
Yürek sesini bilmeyenler,
ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini
unutma;
yaşadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.
Sen yeter ki koru yüreğini ve
yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu.
Elbet bitecek güneşe hasret günler.
Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik
bitkiler değil,
güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini..