sessizligin sedası
herhangibir günün sabahında
sesinle uynamaktı maksadım
evvela bismillah derdik atamızdan yadigar
dilimizde alışkanlık bilemem ama
gönül isterdiki babamızdan kalan
en büyük miras olsun bize ve bizden sonrakilerimize
aklım vicdanımla muhasebedeyken
kalbimde viçdanımın yanında yer alır
genellikle acıyı sevmez mantıgımla
dillendirmek istedikleriyle birlikte
vicdanımın yanındadır kalbim
ve bilirsinki senin adını zikreder...
yenı bir gün daha başlarken
belkı sen olmayacaksın yanımda
kaybettiklerim neler kazandıklarım neler
diye hesap sorarken fikrim yüregime
kazandıklarım dan çok
kaybetiklerimin başında senın adındı
yazılı olmaması en büyük dilegimdi
hani bir hayalimiz vardı ya
senın le bir tepenın başında
aşagıya dogru oturup gelecege dair
deyilde geçmiş güzel anılarımızdan bahsetmek
ve ileriye dogru temel atmayı düşündügümüz
saadetli günlerden düşlerle alıntı lar yapacaktık.
çok basit di aslında kopyala yapıştırdan ziyade
bizzat biz üretecek olamamızın verdigi hevesle
uçuk kaçık hayallerle kendimize gelirdik
en dogrusu ise şu ki
sen benı severken herhangi bir imtahana tabi tutulmamıştın
sen aşkını sınamamış olmanın acemiligiyle
severken benı
bense hayatın öldürücü darbelerine hazırlanmakta olan
bir boksör edası ile
senı kendimden bile sakınma geregi duyarak
seviyordum
elinde bir adet papatya
dilinde hanı o meşhur kelimeler ;seviyor-sevmıyor muhabbeti
sonucunu biliyorsun elbet
çünkü tersinde başlayınca
genelde seviyor çıkacak tı
ve senın de bu hoşuna gidiyordu
yalan deyil hanı gerçekten de seviyordum sevecegim de....
bir yagmur düşlüyorum hayalimde
ayaklarım yalın ayak tozlu yollarda sana gelmek
yagmur altında ismini dillendirmekti belkı maksadım
ayagımdakı çamur sana gelmenın zahmetinden ziyade
sana gelmenın ne büyük bir zevk oldugunu göstermekti
bu sevginin ödülü olsa gerek ti...