Güneş doğmak üzere aklımda sen yine
Sensizlik Beynimi yemekte
Ben ise yine ağlar gözlerle seni beklemekte
Şarkılarla avuturken kendimi
Sorarken kendi kendime
Sensizlik kaderim mi diye
Daha çok kayboluyorum sensizliğin içinde
Güneş her zamankinden farklı doğuyor sanki bugün
Artık ben geldiğimde ağlama dercesine
Tek dertli sen değilsin bu şehirde der gibi
O da sensizliğime ağlar gibi
Sonsuzluğun içindeyim bir tanem
Karanlıkların dibindeyim
Sensiz hiç bir şeyim
Dön artık her şeyim
Yine sensiz bir güneş doğdu
Umutlarım Gözyaşlarımla boğuldu
Sessiz gecenin belki de tek sesiydi
Sessiz çığlıklarla seni unutmayan
Senin için sadece birisiydi