






denilen adimlarim konusunda yapabilecegim hicbirsey olmadi. Allahima sukurler olsun ki herzaman kendimi daha zor durumda olan insanlarla kiyaslayip, halime binlerce kez dualar ediyorum. Bunu bir kader, Allahin bir takdiri olarak kabul gorup, sukurlerimi eksik etmiyorum. Tabiki zorluklarini cok yasadim hala da yasiyorum. Cocuklugum ozellikle cok sakli gecti, hep utandim, dislandim ama buyudukce, olgunlastikca kendime guvenip insanlari ve kendimi sevmesini ogrendim. Engelli olmanin bir suc olmadigini kafama yerlestirdim. Fakat sizlerinde mesajlarinizda belirttiginiz gibi, maalesef bazi insanlarimiz hala ortacag kafasi ile engelli insanlarimiza bakiyor. Ortacagda oldugu gibi, bugun de bir suclu, bir vebali, bir lanetli gibi kaciliniyor. Belki de benim beklentim fazla saglam insanlardan. Cunku her toplum saglikli ve engeli olmayan bir insana bile duzgun yaklasim gosteremezken , engelliye saygiyi sevgiyi istemek, sanirim biraz hayal oluyor. Yada abes oluyoruz. Ama cok sukur artik tabular yikiliyor, kimsenin kimseden bir ustunlugu olmadigini ogreniyor insanlarimiz. Daha da iyi olacak insallah.