Ağlayan Sokak

Son güncelleme: 28.05.2010 20:24
  • kırkbeşi
    ağustosun onaltısı
    daha sevmesini bilmeyenlerin yeri burası
    bugünden sonra ağlayan sokak

    nasıl bilebirdik ki
    her şey aynıydı;
    gülüşlerimiz, cıvıl cıvıl sokağımız, her zaman ki sıcaklıyla güneşimiz
    bugünü diğer günlerden ayıran neydi
    neydi suçumuz
    kül gibi oldu küçücük vücudumuz
    ne olabilir ki
    daha sevmesini bile bilmeyen çocuk

    bizim bir şey istediğimiz yok
    yeter ki top oynayıp
    ip atlıyabilsin çocuklar
    bombalar, silahlar, kanlar ve kül gibi insanlar
    korkutuyor bizi bunlar
    bizi hiçe saydınız
    bari yaşasın diğer çocuklar

    bir garip çoçuklar olduk şimdi ölüm ülkesinde
    ölümü bilmeyen çocuklar
    yaşayamadık gençliğimizi, sevemedik sevdalımızı
    göremiyoruz annemizi, babamızı, kardeşlerimizi
    göremeyiz

    küçücük bedenlerimiz, bir kül gibi simsiyah göründü
    ağlayan sokakta
    yanımızda hiç tanıyamadığımız sevdalımız ve kül kokusuyla
    hiç bilmediğimiz yere

    bir daha tutamazmıyız ellerinizi, göremezmiyiz yüzlerinizi
    bilirsiniz severdik esmeyi rüzgarda
    özledik
    hissetmeyi, heyacanlanmayı, ağlamayı, terlemeyi ağlayan sokakta
    sevmeyi ve sevilmeyi
    ama bilirsiniz kimseyi sevemez ölüler...


    Kazım Kırımsoy
#28.05.2010 20:24 0 0 0