Ben Tekirdağ da, Altınova Mah. de oturmaktayım. Benim buraya beş dakika yürüme uzaklıkta (tabii ki benim yürüyüş hızımla) Namık Kemal Eğitim Hastanesi açıldı. Hastanenin doktorları çok iyiymiş. Tüm doktorlar İstanbul dan gelmeymiş. Neyse ben de elimdeki ağrı sebebiyle bu hastanenin ağrı polikliniğine gittim. Gerçekten de çok iyi ilgileniyorlar. Gerçi bir sorun için gidiyorsun. Bin tane araştırma yapmaya kalkıyorlar. Neyse! Benim yazmak istediğim şey şu! Hemen hergün şehit haberi okumaktan bıktık usandık tüm Ulusca!
Ben hastaneye alt yoldan yürüdüm. Sabah erken saatlerdi. 8 i geçiyordu. Hastaneye ulaşmak için 100 metre kadar bir yol yürüyorsunuz. Yalnız sol tarafıma baktığımda yaklaşık 50 tane (belki fazla da olabilir) annesinin kuzusu gördüm. Hani türküler eşliğinde, davul zurna eşliğinde askere yollanan kuzucuklar. Bir sürü askeri teçhizat kamyonları hatta adını bilemediğim askeri tank gibi şeyler. Askerler mola vermiş gibi çayır çimene uzanmış vaziyetteydiler. Bakın şimdi! İnanın buradan geçerken oraya o kadar kolaylıkla bir bombalama yapılabilir ki..Bunun sonucunda da o kuzucukların hepsi şehit oldu gitti. Ben bunu anlayamadım. İnanın dikilmiş o askerlere bakan kişilere baktığınızda; bunlardan hele ki iki kişinin bakışları bile garipti. Belki bana öyle geldi, bilemiyorum. Ama bence bu çok yanlış. O kuzucuklar orada belli ki bir emri bekliyorlar. Çünkü başlarında üstsubaylarda var. Anlayabildiğim kadarıyla tabii. Kollarındaki çizgilerden çözebildiğim kadarıyla. Silahlarını çadır şeklinde çayır çimene yaslamışlar, kendileri de sanki gelecek emri bekliyor gibiydiler. Ne olur! Bu yazımı okuyan ilgili kesimlerden birileri varsa; bunu uyarsınlar. Ben o gün inanın şok oldum. Askerlerle, silahlarıyla, teçhizatlarla aramda inanın 20 cm lik bir duvar var. Ve o duvarın üstünden ne istiyorsan at gitsin. Ben 1 60 lık boyumla onları bu kadar yakından görebildiysem; kötü niyetli pislikler bunu gördükleri an kesinlikle bu boşluğu affetmeyeceklerdir.
İlgili tüm insanlara! Bunu ne olur kontrol edin!!