Kapatma gözlerini, yüzünde maviyi taşıyan bebeğim
Küçük yüreğinde kabarsın okyanuslar
Masumiyetinin değdiği her yürek kanatlansın
Maviden umut çalmış gözlerinle bak bana
Denizim benim, kanatları hayatın avuçlarına değmemiş meleğim
Senin aydınlığınla temize çekildi içimdeki tüm kirli duygular
Minik ellerinde tüm intiharlarım anlamını yitirdi
Bakışına feda ettim güneşin aydın yüzünü
Hayata gözlerini açtığında, umutlardan mavi taşıyan bir dalga vurdu yüreğimin kıyısına
Zaman gözlerinin koyuluğuna düğümlendi
Ellerimi öyle sıkı tuttun ki, kederler bencilliğini alıp köşesine çekildi
Denizim benim
Değerini incilerden, anlatılmaz güzelliğini meleklerden almış bebeğim
Minik yüreğine, benliğimi zincirlediğim
Karanlık sularıma bir güz gününde düştü yansıman
Beklediğim, kendimi mucizeye hazırladığım günden daha erken soludun hayatın geniz yakan kokusunu
Denizim dedim sana, yeryüzündeki tüm sular yüzünle aydınlandı Büyüdün zamanla
Adımlarının değdiği her yer kuraklığa çizik çekti
Renk cümbüşü aldı yürüdü seninle ortalığı
Sonra sesin değdi bir gün ruhuma
Tınısı sol yanımda destan yazdı
Küçük bedenine inat kanatların semaya yükseldi
Her sabah öpücüğünle kalktım sıkıntının koynundaki uykumdan Denizim benim, bebeğim
Kollarımın arasına sığdırdığım büyük cennetim
Denizim
Hayatla mücadelen, dalganın kıyısıyla mücadelesi kadar inatçı olsun Küçük yüreğin umuduma mavi, günüme güneş olsun
Denizim benim, gül yüzlü meleğim, bal böceğim
Her zaman minik ellerin avuçlarımda, ay parçası suretin aynamda yansısın
Çünkü ben her zaman maviliğinde kaybolup, ömrümün sahiline vuran sevgi rüzgarın da serinleyeceğim