Getirdiğin Dini Cebimize Sakladık

Son güncelleme:
  • Sen ki cümle yetimliklerin elinden tuttun
    Ey sevgililer sevgilisi
    Sensin canımızın billur kasesi
    Ölüm ki vaktin göğsünde bin bıçak yarası
    Sensin sonumuza sonsuzluk müjdesi

    Sen alemlere rahmet iken
    Merhametini tebessümünü tesellini
    Başkalarından sakındık



    Ey göğsünde yağmurları ağırlayan ey yağmurlar yağmuru.


    Sen kimseyi kimseden ayırmadan yağan yağmur iken
    Senin merhametini daralttık.



    Dağlara da selam verdiğini unuttuk.
    Çölün kumlarının seninle sevindiğini hatırlayamadık.



    Seni sevinçlerle taşımak varken çocuklarımıza
    Kendi yerimize koyduk seni çatık kaşlı anlayışsız
    Hoşgörüsüz portreler çizdik.



    Senin önce çocukları sevdiğini önce minik kalpleri
    Sevindirdiğini anlayamadık.



    Senin hatırına küçük kızların masum gülüşleri kuyuların
    Karanlığında düşmekten kurtuldu.



    Senin gözlerine tutunarak tattık anne-baba olma lezzetini.



    Sen olmasaydın sonsuzluktan habersizdik;
    Çocuklarımızı hiçliğin kuyusuna atmak üzere doğuracaktık.



    Sensiz ayrılıklara teselli aramak imkansızdı; hep yokluk
    Şüphesinin gölgesinde eriyiverecekti sevinçlerimiz.



    Eziyet görmüş bir devenin gözyaşlarını ellerinle sildiğini
    Hatırlayamadık hatırlatmadık birbirimize.



    Sanki bu kadarı da fazlaydı.



    Bir gün bir çocuğun oyuna gelmediğini fark ettin.
    Öğrendin ki kendisine alıştırdığı kuşu ölüvermiş.
    Kalktın üzüntüsünden odasına kapanan çocuğun kapısını araladın.



    Kuşu öldüğü için teselli ettin.



    Gül sözlerinle ötelerden çareler getirdin minik kalbin hüzünlerine.


    Küçümsemedin önemsiz görmedin.


    Ama biz şimdi büyük işler peşinde koşuyoruz.
    Çocuklarımızın hasetlerini yok sayıyoruz.onların
    Küçücük sevinçlerine köreliyoruz.



    İçimizdeki çocuk gülücüklerini çoktan söndürdük
    yüreğimizdeki yerlerini küçülttük.



    Ölen kuşları da kuşları ölen çocukları da dert
    Edinmediğimiz için senden özür diliyoruz ey Resul.



    Sen kalbimize eşsiz şefkatinin kanatlarını dokundurur musun?



    Hayallerimiz sürgün ettik
    Tutamadık ellerinden yetimliklerin
    Kendi benliğimizin karanlığında kaybolduk
    Saçlarını okşayamadık çocuklarımızın
    Ayağımız dolandı ellerimiz boşta kaldı
    Seni bulamadık ve hatta arayamadık





    Sen bulur musun bizi?

    alıntı
0 0 0