Suskunlugun Bedeli 1
Cocuklugumuzda baslamisti hersey, ama o yaslarda askin ne oldugununu farkinda bile degildik. Yillar gectikce birbirimize olan duygulari fark etmeye baslamistik, ve geriye baktigimizda kucuk yaslardan belli birbirimize olan duygulari daha iyi anliyorduk. Yalniz askimizi hep kendimize sakladik, hep sustuk sadece gozlerimiz konusuyordu. Ve sonra annem ve babamin ayriligi nedeniyle biz Turkiyeye gittik annemle. Babamin evi ansizin terk etmesi bizim Turkiyeye kafamizi toparlamamiz icin gitmemize neden olmustu. Ayrica annemlerin ayrildigi donem teyzemin kizi ve halamin oglu yeni sozlenmislerdi. Teyzemler bu haberi ayirinca onlari ayirmak istediler, fakat annem buna izin vermedi. Annemin ayriligini onlara odetmemesi cok dogru bir karardi ve benim icinde bir umut, cunku sevdigim babam tarafindan akrabamiz oluyordu. Ve annem bu durumda karsi cikabilirdi.
Suskunlugumuzu bozmustuk sonunda hersey gayet yolunda gidiyordu. Hatta gozlemlerime gore onun ailesi bu durumdan cok memnunlardi. Annesi, ablalari dile getirmeseler bile her hallerinden belli oluyordu. Sadece kiz kardesinin ne dusundugunu cozememistim. Ailesinin de bu durumu kabullenmesi beni dahada umutlandirmisti. Iki gunumuz birlikte gecmisti, ve ben orda kalmistik. Gitmek icin hazirlaniyordukki yanima geldi ve diz coktu onumde, arkasnda sakladigi cicegi uzatti bana ve evlenme teklifi yapti. Hic dusunmeden tereddutsuz EVET oldu ona cevabim. Dunyalar benim olmustu hersey cok guzeldi, hayatimdaki butun olumsuzluklari unutmustum bir anda. Cocukluk askim, ilk askim herseyimdi o benim.
Ve sonra......
Kiz kardesi ayrica benim cok iyi anlastigim arkadasimdi. Onunla birlikte ciktik beni teyzemin kizinin evine birakip geri donecekti. Gitmeden once bir cay bahcesine oturduk. Arkadasligimizin abisini sevdigimden ibaret olmadigini, ve onunda bunu bilme hakki oldugunu dusunerek onu sevdigimi soyledim. Hic ummadigim aklimin ucundan bile gecirmedim bir cevap verdi bana. Onu unut diyor baska birsey demiyordu. Ayrildigimizda hala sesi kulagimda yankilaniyordu ONU UNUT peki ama neden neden unutmam gerekiyordu. Sabirsizlikla bekliyordum birdaha ki bulusma anini, telefonlasamiyordukta hersey kendi elimdeydi. Ne yaptim ettim ve o tarafa gitmeyi basardim. Ortam musait olmadigindan onunla fazla yakinlasamamistik ama yinede guzeldi hersey. Sonra biz kuzenlerine gittik kiz kardesiyle orda kalacaktik. Ogrenmeliydim onu unut demesinin sebebini. Soylememekte kararli gorunuyordu, zorda olsa ikna ettim onu ve cevabi soyle oldu; abimin baska bir sevdigi var onu unut. Ne diyecegimi ne yapacagimi sasirmistim, gozlerimden yaslar iniyordu durmaksizin. Olamazdi biz birbirimizi bu kadar severken boyle birsey olamazdi hem ben iki gun kalmistim orda belli olmazmiydi fark edilmezmiydi boyle birsey. Herkes bizi birlestirmek bizi yalniz, basbasa birakmak cabasi icindeyken onun baska sevdigi olamazdi. O benim cocukluk askim, ilk askim herseyim boyle birsey imkansizdi. Hele ki suskunlugunu bozmusken, bana evlenme teklifinde bulunmusken boyle birsey yapamazdi. Inanmadim inanmak istemedim butun bu duydukları.
alıntı