Yazmaya Olan Hasretlik
Son güncelleme:
-
Yazmaya Olan Hasretlik Hikayesi - Gerçek Hayattan Alıntıdır - Hikayeler - Havva Gülbeyaz
Zincir vurdum dilime, suskunluk denizinde kalemden uzak karanlıklar içine hapsettim kendimi, kanayan bir yara var içimde, anlatmak zor, anlaşılması imkansız Nedensiz bir gidiş benimkisi Arzuların hedeflerin imkansızlığına kanmış benliğimi dinledim öylesine öylesine geçiyor yaşam, öylesine akıyor zamanZaman içinde kelimelere hasret kaldığını anlıyor insan. İçinde kocaman bir volkan, unutulan silinen kelimelerin yokluğundan dökemiyor içindeki aleviZincirliyim bir neviDaha nasıl anlatmalı insan
Bilemiyorum nedendir bu suskunluk, ara ara kıskançlık kopuyor sarılıyorum harflere sıraya diziyorum önümde. Hangisini kullanıp hangi kelimelerle hangi cümleyi kursam diye duraksıyorum. Sonra mı hepsine veda edip yenilgiyi kabulleniyorum. Yenildim biliyorum. Hayata hayatın zorluklarına Seçim yaptım belki de Arada kalmak öyle zor ki Bu kalış yüzünden yazmaya gönlümden geçenleri akıtmaya veda ettim. Devrimlerimi arkada bırakıp, sıradanlaşan yaşamıma sarıldım. Sıradan yaşamak dünyanın gizemine olan meraklarımı bir kenara bırakmak kopardı beni dünyadan. Yaşayan bir ölü gibi geçirdim zamanı İçimdeki acıyla kaldığım bu gece kelimelere cümlelere olan hasretim son bulsun istedim. Yazayım, yazayım da tüm zamanların acısı birden çıksın dedim. Benim biricik sevdalarımdan biri yazmak, onsuz kör topal biriyim anladım. Onsuz virane bir şehir gibiyim. Onsuz ölüyüm, ölmek istemiyorum artık. Ben biliyorum sizlerde beni özlediniz. Beni beklediniz sizleri inci gibi sıraya dizip canınıza can olmamı istediniz. Geliyorum şimdilik merhaba diyorum sizlere
Havva Gülbeyaz