Bir gün yazmazsa bu kalem,
Gönülden dökülen kelimeleri,
Kim bilir, belki farklı bir alem.
Yazmayan kalemin söyledikleri.
Suskunluktur, boş lafa ders.
Adam mı? Sanalım, her lafa dalanı,
Bize olur, hayat en büyük ders.
Bazen kalemde sever yalanı.
Ders almak zordur nefse,
En iyi bilen ben varken,
Kim? Neyi? Nasıl? Dese!
Birbirimize, ters ters bakarken.
Ne anlamak mümkün, ne de anlatmak.
Düşman olduk, sıfatlardan birbirimize,
Aslolan insanca barışı yaşamak.
Sevgiyle sarılalım, her kardeşimize.
Bir minik tebessüm yeter.
Aramızdaki tüm buzların erimesine,
Biliyorum,insan insanı sever!
İzin verelim artık,sevginin gösterilmesine
sevgimizi bir haznıe sayıp sandıklarea kılıtlemek istediklerimiz boşuna
sevgi deger paybetmez paylaşılmakla
aksıne deger kazanır paylaşılarak... deger kazanan sevgiler dostluklar her daim senn le olsun iyi yürekli arkadaşım