Sen Yoksun Artık

Son güncelleme: 13.04.2006 11:05

KaHiN

Uzun ve hüzünlü bir zaman tünelinden ağır adımlarla geçtim
Yılan avi bir yoldu bu yol.Yıllar sürdü ama bir melhem süren bile yoktu
Zamansız gelen yaralarıma yararsız bir melhemdi halbuki zaman
Ama olsun. Şimdi yoksun.
Ve ben, yokluğunda yoksun ettiğin beni zamanla zararsız hale getirmeyi başardım.
Bildiklerim mi doğruydu yoksa doğruları bilmemekte ısrarlı bir tavırmı sergiliyordum.
Her torbadan bir söz duyardum.
Bin musibete lüzum aratan lüzumsuz nasihatlar peşi sıra geliyordu
Ben ise kulaklarımı tıkayıp kalbimin kapılarını sürgülüyordum.
Ne onları duymak, ne de seni bir anda silmek olmazdı.
Sen benim içimde eriyip tükenmeliydin.
Çünkü sen beni bir mum misali yakıp emsalsiz bir karanlıkta erimeye terk ettin.
Zor günlerin kokusu hala tütüyor burnumda.
Öyle ya& Alev mumu eritip tüketir. Mumun kokusu hala gelirdi.
Nasıl kanmışım o yılan gözlerindeki yalan bakışlarına.
Ve nasıl bir bakışta başlamışım sana bağlanmaya.
İnsan bilemiyor nereden ne geleceğini ve geleceğin kendine neler getireceğini.
Sende bunlardan birisin işte.
İlk gördüğüm gün sabahlar olmasın derken zamanla sabahlara kadar ağladım seni tanıdığım güne.
O günede sanada lanetler yağdırıyorum şimdi yağan her damla göz yaşımla
Ve düşünüyorum yaptıklarını.
Senin bana yaptıkların
Ne bir zalim zulmüne, ne sırttan yenen bir hançere ne de bir düşman istilasına benzetilemez.
Sen eşi benzeri bulunmaz yegane bir yalan
Sen zehrine zehir katılmış bir yılan
Sen beni zemheri günlerin karanlıklarında, karlarının altında boğan sen. . .
Sen bittin artık.
Ne adın kaldı anılacak, ne de başka bir tende sen sanılacak tadın.

Sen artık benim gözümde, kendi çapında, çapını bilmeyen değersiz bir kadın.