Benden, önce hayallerimi çaldınız.
Arayıp da bulamayayım diye denizin derinine sakladınız.
Oyuncaklarımla konuşmamı yadırgayıp alayladınız .
Büyük yaşamları minicik bedenime sığdırmayı maharet sandınız.
Benden, sonra doğallığımı çaldınız.
Maskeler takmam için zeminler hazırladınız.
Ben karşı geldikçe siz kaşınızı kaldırdınız.
Suçluluk duymaya başlayınca gönlümü almaya uğraştınız.
Beni sürekli başkalarıyla karşılaştırdınız.
Onlar gibi olmam için yarıştırdınız.
Kime benzemem gerektiğine karar veremediniz.
Size sormadan kendim gibi olmayı seçtim bilesiniz.
Peki, size kızgın mıyım?
Hayır değilim.
Çocuğum ben, çabuk affederim.
Bir gülümsemeniz yeterli bana.
Beni sevin ki sevilmenin nasıl bir şey olduğunu bileyim.
Sevileyim ki ben de seveyim.
Sevmenin gücüyle umutlarımı yeşertip dünyayı değiştireyim.
Çocuk değil midir an'da yaşayan
Dün için pişmanlık duymayıp, gelecek için kaygılanmayan.
Benden alacağınız dersler çok
Yetişkinliğinize bir ara verip, haydi benimle oynayın top!