Ölürüm Sen Bilmezsin
Son güncelleme:
-
Hani yollar tükenir gitmeye mahâl kalmaz.
İner kara sular ki ayaklarda hal kalmaz.
Lâl olur, bir an gelir dillerde mecâl kalmaz.
Ah çekerek peşinden haykırırım gelmezsin,
"Leylâm!" diye yolunda ölürüm sen bilmezsin!
Ah etmek seni bana vermez bilirim.
Narında yana yana bir mum gibi eririm.
Râzı olsan yeniden bin seneden gelirim,
Dudağımda bir beste kac bahardır gelmezsin
Hazanda bir gül gibi ölürüm sen bilmezsin!
Kevser sunarcasına içirdin ıztırâbı
bana leylâ eyledin yıllardır bir serâbı
Yakmıyor mu gönlünü bu vebâlin azâbı?
Ellerimde bir gül var gel al derim gelmezsin,
Gücüm yetmez dağlara, ölürüm sen bilmezsin!
Zehir oldu hayatım zindan bana bu dünyâ,
İcimde bir ukdedir o tahayyül, o hülyâ,
Çiçekli bir bahcede son bulurken bu rüyâ
Ellerimde gül soldu niçin hâlâ gelmezsin?
Mısrâ mısrâ şi'rimde ölürüm sen bilmezsin!
REMZİ CEYLAN
