dönüp arkamı gidiyorum mütemadiyen
her salise her saniye
lâkin
nafile
her firarımda
tutup saçlarımdan sürüyor geceler
bir esir gibi
fırlatıp atıyorlar gözlerinin karanlık dehlizlerine
ve tüm kaçış kapılarımı tutuyor şiirlerim
kilit kilit üstüne
kesme kristal bir eski zaman fanusunda
sönmeyi unutan bir cılız alev
tükenmeyi unutan bir fitil gibi
senden vazgeçmelerimden
ertelendim ben
neden
niye
ve niye hep böyle
kırk düğümlü ibrişimlerce
tespih tespih duasın dilimde
...
etrafımda dönüyor
yürüyor hayat
acılanıyor
gülüyor
söylüyorum
hüzzam faslında
benden uzakta bir ben ile
çağlıyor şen şakrak bir hanende