1. Ana Sayfa
  2. İslam
  3. Ceviz Ağacım

Ceviz Ağacım

Son güncelleme: 19.10.2010 07:47
cay_guzeli cay_guzeli foto

  • Bazen bir şeyler götürür beni doğduğum eve
    Dimdik bir yokuşun tam tepesindeki
    Şuan çocuk olsam taşırdım yine
    O yokuşta su taşımak oyundu sanki
    Evimiz zamanin sarayı değildi tabiki
    İki oda bir mutfak küçük bir gece kondu
    Hemen bitişiğimizde amcamlar otururdu
    Biz beş kişiydik onlar bir ordu
    O küçük evde nasil yaşarlar merak ederdim
    Okulum çok yakındı saysan yirmi adım etmez
    Her tenefüs arkadaşlarımı eve davet ederdim
    Yapışırdım anneme bize ekmek ver, su ver derdim
    Bir köpegim vardı bembeyaz adı çomardı
    Ne versek yerdi ayırmazdı et ya da ekmek
    Taki belediye onu sahipsiz sanıp zehirleyene dek

    .....

    Hasta bir yengem vardı hani bitişiğimizdeki
    Onu her gördügümde üzülürdüm hep
    Iyi ki benim annem sağlıklı derdim
    Korkardım bazen acı öksürügünden
    Bazen hediye alıp ziyaretine giderdim
    Çok arkadasım yoktu mahallede
    Bir çoğu yaşça benden büyüktü
    Bende büyümek isterdim onlar gibi
    Sanki küçüklük sırtımda yüktü
    Çalışkan bir çocuktum severdi ögretmenlerim
    Sınıfta hep ön sıralardaydı yerim
    Sonra bir dayım vardi matrak mı matrak
    Sık sık gelip bizde kalırdı
    Yolunu beklerdim hep meraklanarak
    Sanki onda bana huzur veren bir şeyler vardı...
    Aklıma geldikçe hala gülerim
    Saçlarını omoyla yıkardı.
    Bazen çocuk aklı çomara
    Bak dayı geliyor derdim
    Herkesin içinde öyle deme diye bana kızardı
    Önce asker oldu sonra evlendi
    Sonrada uzak bir şehre yerleşti
    ....
    Bir gün babam işten eve elinde bir fidanla geldi
    Cevizi çok sevedi bir arkadaşı vermiş
    Ceviz beyni geliştirirmiş
    Hem ekti hem bana faydalarından söz etti
    Büyüsün bol bol ye akıllı bir kız ol, doktor ol dedi
    Babam dedim de aklıma geldi
    Babam belediyede çalışırdı
    Fen işleri yazardı fiş doldurdugu zarfın üzerine
    Bir gün okulda senin baban çöpçü mü diye sormuşlardı
    Üç gün ağlamıstım bunun üzerine
    Babam gülmüştü tabi
    Çalışmak ayıp mı kızım dedi bakarak gözlerime
    Annem yengem kadar olmasa da sık sık hastalanırdı
    Bir kaç ameliyatini acıyla hatırlarım
    Bir iskemlem vardı ayakları tahta
    Üzerine çıkıp bulaşık yıkardım
    Küçüktüm bulaşıkları ben yıkarsam annem iyileşir sanırdım
    Şimdi annem sağlıklı şükür
    Yengemi yıllar önce kaybettim
    Diğer değerli şeylerim gibi
    Ara ara giderim doğduğum eve
    Içim sıkılsa da gözlerim dolsa da
    Her yer, her şey değişmiş olsa da
    Geçmiş asılı durur ceviz ağacımın dalında.........


    gri gölge
#19.10.2010 07:47 0 0 0