Ben ağlayan şairim
Bana gülmesini öğretmediler
Eğil de bir bak mahzun yüzüme
Anlatır sana çektiklerimi
Birer bıçak yarası gibi
Alnımdaki çizgiler
Ben mutluluk nedir bilemedim
Saçlarım okşanmaya alışık değil
Hep böyle dalıp gider gözlerim
Ve ne zaman düşünsem geçen günleri
Bir karanlık basar içimi
Aydınlık değil !!!
Kırmızı ÇizgiLeri Çektiğinde KaLdım, Bır Nefes Kadar Yakınken.
GönüL, Titrediği Yerden Yoğurur, Severken.
Sıkı Sıkı Sarmayan MandaL Gibi Düştü Düşücek EtekLer.
ŞaLı'da Oyadır Saçında TokaLı, DiLi IsırmaLı İnsan Sır'der
Kabuksuz, Tene Yapışır Kuru Lehem' Sınırı BiLme Der.
Kalbim Sende KaldıKır Gitsin Yeter.
O kadar yoruldum ki artık hayattan.. Yoldan geçen bir taksiyi
cevirip; ''Uzaklaşan hayallerimi takip et. '' diyesim var. . !
Burası benim yalnızlığıda karanlığıda aynı solukta yaşadığım
Benliğimin diğer uç bucağındaki kaybetmişliğin tek adresi!
Kimliği belirsiz bir sevda işledim
yüreğimin en kuytu köşesinde..
Her bir düğümünü aşkla atıp zamanın ömürlüğünü nakşettim üzerine..
Hangi yüreğe uyar ölçüleri bilemem
ama
ben buldum sahibini ;
kendi gelip alsın emanetini.
Korkumdan değil güçsüzlüğümden
Kaçtım her zaman geri dönmekten..
Kısacık yolun ne kadar uzun..
Dalgalarla ben şimdi sarhoşum..
Kaybeden bir tek ben miyim?
Yok olan inancımı neyleyim..
Son bir kez ağla bana
Gözyaşın sulara karışsın.
Siyaha büründü tüm düşlerim
İlk anlarında temiz ve güzeldiler oysa ki
Artık yoklargecenin karanlığında kayboldular
Unutuldular!
Unutuldu tüm bakışlaraşklaryalanlargerçekler ..
Geriye kalan bomboş sayfalar
Hayat yolculuklarında hepsi yenilgiye uğradılar
Birer hayalken hayal kırıklığı oldular
Nefretini kustu şehir üstlerine
Gölge düşürdü o masum yüzlerine
Varolmaktan utandılar
______________________________________________
Gün ışırken şehrin gözbebeklerinde
Yastığımın altına sakladığım sayısız düşümden firar edip
' Sığınıyorsun uykusuzluğuma '..
______________________________________________
.. tesekkur etmek ıcın
sana mektuplar biriktiriyorum
oysa senın haberın yok
oysa sen hala uzun kavisli bır monotonluk ıcınde öldüğümü hayal ediyorsun
hala agladıgımı anımsıyorsun ama oyle degıl
eskısı gıbı eskı degılım ..
Duygularını açmak; "KENDİNİ ORTAYA KOYMA" riskini,
Hayalleri ve düşünceleri sergilemek ise;
"ONLARI BAŞKASINA KAPTIRMA" riskini göze almaktır.
Sevmek; "KARŞILIK GÖREMEME" riskini...
Yaşamak ise; "ÖLME" riskini göze almaktır.
Umutlanmak; "HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAMA" riskini
Çabalamak ise; "BAŞARISIZ OLMA" riskini göze almaktır...
Ama riskler yaşanmalıdır,
çünkü; hayatımızın en büyük riski hiç risk almamaktır.
Hiç risk almayan kişi, belki acı ve üzüntülerden konunabilir
ama büyüyemez, sevemez, değişemez, hissedemez, öğrenemez.
Garanti arayışlarıyla zincirlenmiş bir köle olarak yaşarken,
bedelini; özgürlüğünü kaybederek öder.
Sadece; riski göze alabilen kişi hürdür.
Tecavüzden sonra "Zevk aldın mı?"Diye sormak nasıl abesle
iştigalseGidişinin ardından aylar sonra ...arayıp "Nasılsın ?" diye
sorman da o kadar abesti işte..Uyuz bir itin kasığındaki pire kadar
mutluyum.Ve başını çöpe soktuğu için Kıçı açıkta kalan bir kedi kadar
tetikteyim..Tut ki mutluyum..Tut ki yıkıldım Sana ne!...
Tek düşüm kaldı
Kaybetmekten korkup gerçekleşmesini istediğim...
Gülümseyerek ölmektir şimdi beklediğim..!
...
Bil ki ...
Avcumda kalan son düşü Azrail'e hibe edip ...
Sen kokan ...
...ve hep sen rengine bürünen bu dünyadan kelimelerimle birlikte
kaybolmuş olacağım....
Ey can
dokunsan ağlarım artık;
sözlerin yüreğimi kırdı sanmayasın
Ben seni üzmekten korkarım.
Ellerimden kaçıp giden bir balık misali
yüreğimin kıyısından kayıp gidersin diyedir
yüreğimin korku frekansında atması..
Biz ki Ustasıydık Aşk Yaşamanın & Yaşatmanın!
INsaNLar o Kocaman 3 Harfi Nankörlere
Kalp Kıranlara Keyf Düşkünlerine Alet Etmeden Evvel!
Hal "Bu"ysa Şimdi Çırağı Dahi Değilim Aşkın!!!!!
Diyelim ki ben bir kütüphane rafında unutulmuş
Senin eline almaya bile tenezzül etmediğin bir kitabım..
ve bunun tek sebebi
Kapağımın dikkat çekici olmaması değil mi ?
-Yazık..