Ve ben
Hep bir kadın doğuruyordum kayıtsız
Senin hiç bilmediğin zamanlara denk Mihrace
Özgürlük masum ciğerlerimize dar geliyordu
Çocuk muyduk
Ben ortasında duruyordum her mühim meselenin
Sen, ben kalırken
Biz, kayboluyorduk Mihrace
Pembe düşlerimi öldürürken ben
Hangi unutulmuş zamana denk düşecek
Arsız yüzsüz dönüşlerin
Görmeyeceğim Mihrace
Sen kaçıncı kez öksüz bırakıyorsun buraları
Her veda üzerken üstelik çiçek mevsimi de değilken
Gittiğin her seferden ölerek dönersin pupa yelken
Gözlerinin güçsüz bıraktığı her boş bakış
Olmadığın zamanlarda hıçkırıklarımı susturup
Yüklendiğim her öfkeyi bastırıp Mihrace
Çekip gidişler bilirim kadınca sürgün
Öylece kalakalmak gün ortası telaş
Pervasızım Mihrace
Yoksun, kaç boşluk büyüttüm
En derinlerinde karanfiller yeşerttim
İçimden giderken kadın sessizce
Yine üşütür son bakışlarından esen karayel
Sırılsıklam hava tenime sokulur
Sessizlik bozulur Mihrace
Her gidişine inat
Ve benden kaç kadın öldürürüm kayıtsız
Sen hiç bilmezsin
Bilme Mihrace