Nebi Ve Rasul

Son güncelleme:
  • Peygamberlik - Nebi Ümmeti - Dini Bilgiler

    Peygamberlik Allah vergisidir. Zira peygamberler erkek olup cinlerden peygamber seçilmemiştir, bizim gibi beşerdirler. Sıcaklık, soğukluk, hastalık, susuzluk, çile vs. onlar içinde geçerli. Dünyada en çok çileye maruz onlar kalmıştır zaten. Kimi din uğruna öldürülmüş, kimi testere ile biçilmiş, kimi ateşe atılmış, kimi zehirlenmeye vs. maruz kalmıştır. Ayrıca hiçbir Peygamber kötü görünümlü, çirkin yüzlü, kabiliyetsiz, ürkek, yatalak vs. vasıfta değildir. Hz. Eyyub (a.s)'ın imtihan gereği vücudunu kurt istila edip hastalığının seyrinde bile insanların ondan kaçmasına yol açmamış, aksini iddia eden sadece Yahudilerdir. Ki; tamamen bu iddiaları uydurmadır.
    Peygamber kavramı farsça olup Arapçadaki Nebi ve Rasulün karşılığıdır. Kitap verilenlere Rasül, daha önce mevcut olan din üzerine görev yapan Peygambere de Nebi denir. Rasul ve Nebiler bu dünyadan göç etmiş olsalar da Nebilik ve Rasullük şerefleri öte âlemde devam eder, fakat hükümleri dünyada kalır. Peygamberimiz (s.a.v) hiçbir peygamberin şeriatı üzerinde değildi. Çünkü o hiçbir Nebi'nin ümmeti değildi. Hatta o Risaletinden önce de Nebilik makamında idi, hem Allah'ın Habibi hemde Resulüdür.
    Peygamberlerin sayıların bilmesek de her kavme gönderildiğini biliyoruz. Peygamberler vahiy geldikten sonra Nebi ya da Rasul olmuşlardır. Allahü Teala; And olsun ki senden öncede Peygamber gönderdik. Onların içinden sana kıssalarını bildirdiğimiz kimselerde var (Mü'min/7Cool, yani Yüce Rabbimiz her ümmetin bir Peygamberi vardır buyurmakta. Önceki Peygamberler bir millete, Allah Rasulü ise bütün ins ve cins âlemine (insanlara ve cinlere) gelmiştir. Davetine uyan kimselere İcabet-i İmamet, uymayanlara da Davet-i Ümmet denildi. Allahın ahkâmı kıyamete kadar baki kalacak. Rasulullah (s.a.v); Canımı elinde tutan Allah'a yemin ederim ki, peygamber olarak gönderildim bu ümmetin Yahudi olsun, Hiristiyan olsun, Allah'ın benimle gönderdiği dine iman etmeden ölen kimse muhakkak cehenneme girecektir (Nevevi, Müslim Şerhi2,186) buyuruyor.
    Allahü Teala; Artık kim İslam'dan başka bir din arayışına girerse, o bulacağı şey kesinlikle kabul edilmeyecektir ve o kimse ahirette hüsrana uğrayanlardan olacaktır (Al-i İmran, 85), Allah katında geçerli olan tek din İslam'dır (Al-i İmran,19) buyuruyor.
    Bütün Peygamberler hayatta olsaydı Rasulullah'a tabii olurdu. Rabbimiz; Size verdiğim kitabı ve hükümleri tasdik eden bir peygamber geldiğinde ona mutlaka inanıp yardım edeceksiniz. Bunu kabul ettiniz ve sözü yüklendiniz mi? Peygamberler: Kabul ettik Ya Rabbi dediler. Bunun üzerine Allah: O halde şahit olun, bende sizinle birlikte şahitlik edenlerdenim (Al-i İmran,81) buyurdu. Ayeti celileden de anlaşıldığı üzere tüm peygamberler gıyaben iman ettiler, onun zamanına yetişebilselerdi tabii olup yardımcı olacaklardı. Nitekim Hz. İsa (a.s); Ona yetişen davetine uysun, tabii olsun diye vasiyet etti. O'nu Faraklit, Ahmed ismiyle andılar, sıfatlarından bahsettiler ve muştuladılar.
    Peygamberler Allah'ın kontrolünde hareket ederler. Onların verdikleri can, istedikleri canandır, tartışmak yoluyla değil ikna ederek insanları dine davet ederler. Nebiler ve Resuller kayadan deve çıkması, alevli ateşin gülistana dönüşmesi, denizin yarılıp yol olması, hayvanların kendi hal lisanı ile dile gelmesi, ölülerin diritilmesi, ayın ikiye bölünmesi, parmaklarından çeşme misali su akması gibi mucizelerle desteklendi. Onlara ya unutma, ya yanılma, ya da ictihadddan ötürü kaynaklanan zelle denilen kınamayı gerektirmeyen kusurlarda bir nebze işletilmiş, fakat ardından tövbe etmişler ve Rabbül âlemin tarafından zelle düzeltilmiştir böylece. Zelle bir çeşit kusur diye tanımlanıp belkide kusursuz kul yoktur sözünün manasını teyid için peygamberlere de eserde olsa pay edilmiş. Onlar her daim küfürden korunmuşlardır, bu yüzden masumdurlar. Rasulüllah (s.a.v); Ey İnsanlar! Allah'a tevbe ediniz. Şüphesiz ben günde yetmişten fazla Allah'a tevbe ederim (Buhari) buyuruyor. Peygamberin asıl yükümlülüğü imar, inşaat, esnaf, ya da ziraat vs. değil tebliğdir. Efendimiz vahyin ışığı ile konuşmuş ve emaneti yüklenmiş; Ey Rasulüm! Rabbinden sana indirilen şeyleri insanlığa tebliğ et..(Maide,67) ilahi hitaba muhatap kılınmıştır.
    Tüm Peygamberler üstün zekâ ve akla sahip. Peygamberlerin Reisi Habibullah'da tüm peygamberlerde mevcut olan sıfatları kendinde toplayıp zirveye çıkan tek nebidir. Peygamberlik verilip düşmez, devam eder üstelik. Bir zaman devam eden dinin ahkâmının bitmiş olması peygamberliğin iptalinin anlamına gelmez. Peygamberlerde derece derece olup, Reisül Enbiya yani Ulü'l Azam Hz.Muhammed Mustafa (s.a.v)'dir, sonra Hz.İbrahim, Hz. Musa, Hz. Nuh derken diğerleri takip eder. Bu yüzden Resulü Kibriya Efendimiz (s.a.v); bana benden evvel hiç kimseye verilmeyen beş şey verilmiştir. Bunlar: Bir aylık mesafeden düşman kalbine korku salmak, yeryüzü bana ve ümmetime namaz kılma vasıtası yapılıp, ümmetimden kim namaz vaktine erişirse bulunduğu yerde namaz kılsın diye. Ganimet bana helal kılındı, şefaat yetkisi verildi ve her peygamber kendi kavimlerine gönderildi, ben ise bütün insanlığa gönderildim diye buyurdular. Allahü Teala; Rasulüm biz seni bütün insanlar için müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik. Fakat insanların çoğu bunu bilmiyorlar (Sebe, 158) diye beyan buyurmakta. Evet, O'nun Risaleti ebedidir, getirdiği hükümler ise kıyamete kadar devam edecek, bu yüzden beşer O'nunla soluklanacak.
    Âdem (a.s) yaratılmadan önce Habib-i Kibriya'nın ruhu yaratılmıştı, dolayısıyla o aslında ilk Peygamber sayılır, zahirende son Peygamberdir. Nitekim Onunla peygamberlik tamamlanmıştır. Allah (c.c); Resulüm Biz seni ancak âlemlere bir rahmet olarak gönderdik (Enbiya 107) buyuruyor. Evet, onun nuru önce yaratıldı, yani varlığın özü ve mayasıdır. O hep Dinin merkezinde oldu, kıyamete kadarda devam edecekte. Çünkü onsuz din olmaz, yaşanmaz da. Hz. İsa gökten indiğinde onun şeriatıyla amel edecek, kabul etmeyen İsevi ve Yahudileri kılıçtan geçirecek ve böylece Kur'an'ül Muciz'ül Beyan kıyamete kadar korunacak. Hadisi Şerifte: İsrailoğulları peygamberi yönetip idare ederdi. Bir Peygamber vefat ettiği zaman başka bir peygamber gelirdi. Benim ümmetimin durumu ise böyle değildir. Benden sonra hiçbir peygamber gelmeyecek fakat halifeler bulunacak, sayılarıda çok olacak (Buhari), ..Onlar hakkı izhar ve ispatta muvaffak olacaklardır (Buhari) buyruluyor.
    Tüm Peygamberlere ilaveten peygamber olduğu düşünülen fakat veli oldukları söylenen Hz. Zülkarneyn, Hz.Üzeyr, Hz.Lokman'da var. Hakeza Hz. Hızır'da bir veli kuldur. Yine Hz. Meryem Peygamber değildir, saliha bir hatundur, sadece ilham verilmiştir ona.
    Allahü Teala; Hiç şüphesiz Allah, içlerinden kendilerine ayetlerini okuyan, onları temizleyen, onlara kitap ve hikmeti öğreten bir peygamber göndermekle ne büyük bir lütufta bulunmuştur. Hâlbuki onlar, daha önce apaçık bir sapıklık içinde idiler (Al-i İmran 164) diye beyan buyurdu.
    Şefaat darda kalanı kurtarmak olup, haktır. Allah sevdiklerine verdiği bir yetkidir. Mahşerde insan derdine melhem olacak birileri arar, önce Hz. Adem'e başvurulur, Âdem (a.s)'da başka bir peygamber'e gönderir, derken en son Rasulü Ekrem'e kadar havale edilir. O zaman Allahın Habib-i secdeye kapanır ve Yüce Mevlamız: "Ey Muhammed! Kaldır başını şefaat et, iste istediğin verilecek" der (Buhari). Her Peygamber duasını dünyada kullanmışken, Rasulullah Makam-ı Mahmut gereği yetkilerle donatılmış bu hakkı ahirete saklanmış ve Allah'a şirk koşmadan ölen bu şefaata ulaşacağını müjdelemiştir (Tirmizi).
    Efendimiz; Benim şefaatim ümmetimin büyük günah sahipleri için olacaktır buyurmuştur (Ebu Davud). Allah (c.c); Şefaat sadece kâfirler ve küfrü yayan zalimler için yoktur. Onlara yakın dostlarınında bir faydası olmayacaktır (A'raf, 53, Gafır 1Cool buyuruyor. Demek ki; şefaat haktır. Hatta Nebiler ve Rasuller bile O'nun şefaatına mazhar olacak, imanı olmayanlar ise şefaattan yoksun kalacaklardır.
    Sırattan ilk önce Efendimiz ve ümmeti geçer. Sıratın kılıçtan keskin kıldan ince denmesi mecazidir, yani yokuşu bir senelik, inişi ise bir senelik şekliyle kinayedir.
    Allahü Teala; "Hiç şüphesiz biz sana Kevser'i verdik" (Kevser,1) buyurmakta. Efendimiz (s.a.v) Kevseri Miraçla görmüş ve Cibril Emin; Bu Rabbinin senin için hazırladığı kevserdir (havuz) diye müjdelemiştir. Rasulü Ekrem; Her Peygamberin bir havuzu vardır. Hepsi havuzlarının başına toplanan ümmetlerinin çokluğu ile övünürler. Havuzu başında en çok ümmeti bulunan peygamberin ben olacağımı ümid ediyorum (Tirmizi), Havuzum Cennettedir. Ondan bir defa içenler ebediyyen bir daha susamazlar (Buhari) diye buyurdular. İnşallah o Kevserden kana kana içmek nasip olur.

0 0 0