1. Ana Sayfa
  2. İslam
  3. Korku Ne Bilirmisin Denizim

Korku Ne Bilirmisin Denizim

Son güncelleme: 09.12.2010 08:21
MiSS-FENER MiSS-FENER foto
  • Korku Ne Bilirmisin Denizim Hikayesi - Deniz Hikayeleri - Aynur Engindeniz - Aynur Engindeniz Yazıları

    Senin adın Deniz.O yüzden bunca dalgası gözlerinin...sağa sola yorma bebeğim.Fırtınan adındandır.Bırak hırpalasın rıhtımlarını dalgalar..Bırak yıksınlar...sen yine dolgu yap sahillerine.

    Hamsi gözlüm,Karadenizim,bahtı kara denizim.Yayla zamanı görünüp güzün kaybolan sarı çiçeğim.

    Marmara sana benzemiyor,suları kirli,balıkları sahte limanları deprem vurgunu..Sahillerinde donanmalar gezer beş vakit.Gri denizaltılar.Kumsallarında sevdalıdan çok bahriyeli var.Elbiseleri kara yakaları beyaz.

    Fabrikalar keder öğütür,çile satar.Üzerlerinde kara bulutlar vardır ki her daim sağanak ölüm yağar.

    Burda bakkala tek başına gidemiyor çocuklar.Sokaklar içinde gizlenmiş sokaklar var.Gözler içinde saklı bakışlar.Buralı değilsindir.Hep nerelisindir.Oysa biz hangi köydensiniz derdik.

    Bir kesik tespihtir burada insanlar.Yere düşmüş dağılmış.Bir çeken vardı bu tespihi,bıraktı...Denizim ben nereliyim?

    Buranın çiçekleri nereli,ya vapurları...Çıplak tepeleri.Öyle yabancı bakıyorlar ki..
    Bize yalan söyledi coğrafyacılar.Hani Karadeniz fırtınalıydı.Oysa en dingin yıllarım geçmiş koynun da bilememişim.

    Burada yer titrek,gözler,gönüller titrek,ama horon gibi değil.Ölümcül,gözyaşartıcı.Bekliyoruz,Marmara anne ne zaman açacak ak bağrını,ne zaman dolacağız içine.Burada her gece gönüllere korku ekiyorlar Denizim...

    Ağlama annen var yanında..

    Bir depremde eteğinin altına giriverirsin.

    Oysa biz üçü beş geçene kadar korkmalıyız..Ondan sonrada kırkiki saniye daha korkmalıyız...Sonra uyuyacağız..

    Burada kapıları iki kere kilitleyip,bir de demir sürgü çekeriz..Ya siz,hala kapılar açık mı uyursunuz Denizim?

    Biz uyumayız işte.Kapıları görünene kapatırız,görünmeyeni bekleriz pencerede.Sabah olsun,evler imar planlarındaki katlarıyla,tapu kütüğüne kayıtlı oldukalrı yerde kalsın,beşiklerine yatırdığımız bebeklerimizi bir kiriş altından kaldırmayalım ve belediye hoparlörü "Tüpraş patlayacak,dağlara çıkın" demesin diye üçü beş geçip de kıriki saniye dolsun diye Rabbimize dua ederiz Denizim...
    Bizim çocuklarımız okuldan eve tek başına dönemez.Ne yere sığarız ne gök kabul eder yanlızlığımızı.Terkettiğimiz toprakların unutulmuşluğu oturur yüreğimize.Ağlarız da kimse neden ağlarsın demez..

    Öyle bir ait olamamışlık bizimkisi işte.Toprak kokulu ayaklarımızı neylesin kaldırımlar?

    Sürekli taş diziyorlar yerlere,toprak beğenmeyip kaç kere yırttı giysisini...Ne taşlar kaldı ne dizenler ama hep güncellediler Marmaranın sayfalarını.
    Vel hasıl,ben buraları,buralar beni hiç sevmedi Denizim.."Abla,derdim yeterdi içimi kararttın" diyeceksin.Deme, deme Denizim..Sen daha korku nedir bilmiyorsun.Bilme de zaten..

    Hadi uyu...Ben üçü beş geçip kırkiki saniye dolana kadar burada bekliyor olacağım.Hadi benim için de sarıl anneme...Ve uyu..
    Bu yazdıklarımı rüyanda bile görme..Annem hisseder ,üzülür yüreciği Nur'u için..

    Deniz'e...

    Aynur Engindeniz
#09.12.2010 08:21 0 0 0