Ey Gönül! Ateş için rüzgar ne ise, aşk için de ayrılık öyledir;
küçük olanı söndürür, büyük olanı ise daha da güçlendirir..
Ve iyi bil ki, Ey Gönül!
Aşk ateşten bir denizi mumdan kayıkla geçmektir.
Yanıp kül olmadan asla geçemezsin..
Sende bulduklarım değil; sensiz kaybettiklerimdir feryadıyla inlemektir aşk. Kimsenin göremediği bir semada kimsenin dokunamadığı bir yıldızı bağrına basmaktır aşk. Bulut bulut savrulmaktır yağmur mevsimlerine. Titretmektir cihanı tek bir dokunuş ile. Ve sonra başladığın yerde bulduklarındır aşk. Senden sana kalanları toplarken sensizlikle yaşamaktır aşk. Sükûnetin en keskin feryadıdır aşk. özlemektir, beklemektir, gelmektir aşk. Attığın adımlar yoldaki buzu topuklarınla eritse de gitmektir aşk. Ne adres aramak ne adres sormak sadece adres olmaktır aşk. Yolların en tenha yalnızlığında kalabalık bir maveraya tutunmaktır aşk. Aşk vazgeçiştir aslında sendeki senlikten. Ve aşk avuçlarımıza kalandır güneşten.
SABRET...
Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun..
Sabret ki her şey gönlünce olsun..
Dertten kavrulsa da ciğerin, kurumuş bir dala dönsen de sabret!..
Sabret ki kim bilir belki de huzurda yeşereceksin..
Sabret ki o zor günde meleklerin dualarına dahil edilesin..
Bu yalan dünyanın dikenleri batsa da canına aldırma sabret,
Katlan ki ebedii mekanın gül bahçeleriyle dolsun..
Hangi dertten yakınıyorsan yine de sabret,
Sabret ki O En büyük Merhamet sahibi ellerinden tutsun...