Sanrı ve Sensizlik
Son güncelleme:
-
sensizlik şiirleri - yalnızım şiiri - aşkın yalnızlığı - yokluğunda yalnızım şiir
Sanrılardan türeme bir sensizlikti benimkisi.
Yokluğuna alıştırmaya çalıştığım ruhum,
Hergün isyanda deliler gibi..
Ayrıntılarda boğuluyor fikirlerim
kalbim nefes almaya çabaladıkça
bir sigara daha yakıyor ellerim..
gözyaşlarımı kahkahaların ardına saklıyorum
kimse görmesin , bilmesin çaresizliğimi..
...
Adını söylettirmedim hiçbir ağıza
ve anmadı kimse seni varlığından bir güzel yararlansa da !
Çıkar dünyası olmuş hayat ,
ne koparırsan kar gözüyle bakar olmuş insanlar..
Sen varken bu kadar kötü değildi hayat ;
belki de görmezdi gözüm ayrıntı gelirdi fikrimce..
...
şimdi görüyorum insanların içindeki iblisleri
korkutuyor beni kendini bu denli kaybedişler
zengin olmak uğruna zalim olmuş beyinler
eller taş kesmiş hiç acımadan indirir olmuşlar çehrelere..
...
İyiler kötülerden önce ölmeye devam ederse
azınlık halinde kalırsa sevgi
bütün bu çabalar boşa giderse
anlam yüklenecek ne kalıcak geriye ?
kaybedeceğini bile bile bu savaşa girmek,
cesur mu herkes o şizofreni çocuk gibi
ölmeye meraklı mı ,
yoksa zaten kaybedecek birşeyi kalmadı mı ?
aşkın avuçları boşluğa kapansın istedi şeytan
onun kadar inançlı olamadı sevgili
bitti hikaye
son nefesini verdi ölümsüz kahraman
herkes şaşırmış gibi yaptı önce
sonra
sonrası yoktu
geberdi gitti dediler sadece..
alıntı