seni özledikce, seni sevdikce
deli deli yağardık ikimizde
adını yağmurdan alan sevdam
yağmurlar seni bana getirdi
sana hep "rüzgarım" derdim
yüreğime çizdiğim bir resim kadar güzeldin
uçurum yalnızlığımda açan çiçeğim
çocukluğumun elinden tutup gezdirenim
kendimi aradıkça sana döndüm
seni sevdikçe sana dolandı yüreğim
sen hiç varolmağın için yüreğinden koparamadım
rüyalarımda sessizce ilerleyen geminin
güvertesinden izlerdik denizi
aşkın şarkısını dinlerdik seninle gece boyu
yüreğinin kayalıklarına saklanırdın sen sonra
ve aşk sahilden uzaklaşırdı güneş doğmadan önce
hiç yaşanmamış sayardın geceden
susuz bırakırdın vazodaki karanfili de
zamanın kollarına teslim ederdin beni bir emanet gibi
sen gelirdin sonra
yeniden dirilirdi harfler dilsiz yüreğimizde
bir hasret buzuluna çarpardı gemimiz
paramparça olurdu sessizce ama sen umursamazdın
etrafa saçılansa duygularım..
toplardım kanayan ellerimle
sen başın dik, yüreğin derinde yürürdün kaldırımlarda
seyrederdim seni uzaktan
ve sevdiğim beni gözlerinin dehlizinde kaybettim
ben korkar oldum korkularımdan
gülüşlerimden utanır oldum
ama anlasana neden gidemedim
bir gidersem
ardımda bıraktığım sen değil
ben olurdum sevdiğim
sadece ben
anla/ sana. .