gittin benden hiç gelmemek üzere
ısıtrsın koynunda sanmıştım ayaz gecelerimde
gittin sevgili gittin bitirerek içinde ,beyninde
boşluğa bırakılmış bir eşyayım şimdi öylesine
nasılda kapılmıştım oysa
nasılda innandırmıştım kendimi
verdiğin ızdırablarını geri alacağına
yaşamla ölüm arasındayım şimdi
ölüme az bucuk daha yakın gibiyim ama sanki
nasıl toparlayacağım bilmiyorum ben kendimi
kendimden de senden de habersiz herşeyimdin
kalbimdeki yerine baltayı kendi elinle indirdin
herşey bölük pörcük parça, yok ettin
gittin mi bittin mi sandın bu muydu istediğin
affet üzgünüm suskun yüreğim
bitiremedin yok edemedin bendeki seni
saklıyorum hala gözüm gibi ardında kalan izlerini
birgün tükenirsem ozaman istediklerini yapabilirim ancak senin
tükenirsem ozaman alabilirsin emanetini
bu kalbe bu zamana kadar hiç böyle girmemiş olan sevgini...
unutmadan söyleyim şunu da bil sevgili ,sakın düşünme ozaman seni sevmekten vazgececeğimi
aklından sakın cıkarma başka dünyada seni yine bekleyeceğimi...
operetör, yüreği de kalemi gibi derin olan arkadaşım .. yürek neyse ,kağıda dökülenlerde yansımaları, iyi yada kötü mutlu yada karamsar benim de yüreğimden akanlar bunlar tşk ederim güzel yorumun icin ..