Ecelimin Feneri

Son güncelleme:
  • Ecelimin Feneri Şiiri - Duygusal Şiirler - Ecelim Şiiri

    Ecelimin Feneri
    ürkütülmüş çocukluğum
    küf kokulu dehlizlerde yaşlanırken
    bulanık ömür rotamla beraber
    parmaklarıma bulaştı beyaz..
    önce başıma sürdüm avuçlarımı
    sonra da canımın tam içine sinmişti
    ince bir ayaz..


    ardından saçlarımda ki aklardan
    el uzatıp
    sakalıma sürdü kendini hazan..
    yatalak bir hasta kadar bitap
    kendimi kadere oyuncak tutuyordum..
    canı burnunda bir kardan adam misali
    güneyin dolunayından kopan
    bir asenadan habersiz
    celladımı bekliyordum..


    mavi denizlere bakarak
    hayatı iğdiş edilmiş
    bir ab-ı şehrâzat''ın öyküsünde
    kendimi geri aldım son trenden..
    ve
    kopardım kirpiğime takılan zehirli çiçekleri kökünden
    kurtuldum diye haykırıyordum
    hüzün yağmurlarının ikliminden..


    alnımdaki yarıklardan
    geçmişin izleri akmayacak mı bir daha..
    ey yüreğinde sıratı mizan tutan aybüke..
    kulaklarıma dolan umut seslerinde
    hüsranı-hicran da payın var..
    ecelimin feneri sol yanında fırdönsün
    beyaz bir papatyanın son yaprağında
    vuslatla beraber
    benim adım olsun..




    Faruk Civelek
0 0 0