Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk de Fenerbahçeli'ydi. Atatürk, 10 Ağustos 1928 günü, 3-3 berabere biten Gazi Kupası maçından sonra üçü Galatasaraylı ve ikisi Fenerbahçeli olan beş kişinin önünde aynen şunları söyledi: "Burada üçe üçüz... Çünkü ben de Fenerbahçeliyim!"
5 Haziran 1932'de Kulübümüzün Kuşdili'ndeki binası yanınca, ilk bağış yine Büyük Önderimiz'den geldi.
Mustafa Kemal Atatürk'ün kulübümüzü ziyareti sırasında, hatıra defterimize yazdığı satırlar şöyledir;
"Fenerbahçe Kulübü'nün her tarafa mazhar-i takdir olmuş bulunan asari mesaisini işitmis ve bu kulübü ziyaret ve erbab-ı himmeti tebrik etmeyi vazife edinmiştim. Bu vazifenin ifası ancak bugün müyesser olabilmiştir. Takdirat ve tebrikatımı buraya kayd ile mübahiyim."
Eski topraklar genlerimde var deyip işin içinden çıkmış, yeni nesil de aşk mesk işlerine bağlamış olayı. Haklısınız tabii, sarı-lacivert başka bir ritüel ama işin piyasa tarafını ve stres faktörünü es geçiyorsunuz.
Fenerbahçeli olmak sadece maç kazanırken çak yapmak ya da Samiyen'de ses kesmek değil. Asıl mesele, pazartesi sabahı iş yerinde oluşacak stres katsayısını o hafta sonu takımın sahaya koyacağı ruha endekslemek. Adamı vezir de eder, mesaiyi zindan da eder. Ama o manyakça bağlılık yok mu, insanı her seferinde yeniden tribe sokar.