Şimdi bir baslasam
Sessiz iç çığlıklarıma..
Yüreğim..
Binlerce hüzün askerlerini toplayıp,
Taa iliklerime kadar,
İsyan çıkaracak..
Gözlerim tedirgin,
Gözlerim hasretle resmine bakarken..
Gözyaşlarım,
Penceremden sokaklara damlayacak..
Bir tilki kurnazlığı düşüncelerimle
Kazansam da sensizlik savaşını..
Ne çıkar?
Sonuçta,
Kalbim sende kalacak.
O zaman..
Bir ben kalacağım geriye,
Yalnız düşüncelerıyle yaşayan..
Bir ben kalacağım geriye,
Aşktan uzak,
Sevmelerden habersiz..
Bir ben kalacağım geriye,
Duygusuz , yüreksiz..
Biliyorum.
Bu yüzden yaşamak anlamsız.
Bu yüzden yaşamak gereksiz...
Bir türküde, bir şarkıda
Nakarat misali..
Ya da,
Çalışan bir makina gibi düzenli
Hep aynı geçiyor günlerim.
Noksan olan bir tek duygularım.
Sen kimsin, sen nesin
Sen ne yaptın bana ?
Bir gittin
Kurudu sevda bahçemdeki bütün güllerim.
Eridim, bittim.
Bir iken bin oldu derdim.
Şimdi çok özlüyorum senden önceki halimi..
Kendimi hiç bu kadar özlememiştim
Biraz olsun beni düşünüyorsan..
Bir dostun, bir arkadaşın olarak.
Ya da,
Sokakta gördüğün herhangi birisi olarak..
Beni bir insan gibi yaşatmak istiyorsan eğer..
Kalbimi bana geri ver...