Şem vû Pervane - Tasavvufi Aşk Sözleri
Son güncelleme:
-
Ateşte Yanan Kelebeğin Hali - Şem vü Pervane Şiiri - Aşk Resimleri - 2011 Aşk sözleri - Resimli Güzel sözler - Resimli Aşk Sözleri - Şems Sözleri - Mevlana Sözleri - Tasavvufi Sözler - Şem ve Pervan
Gün dönüpte kamere yenik düşünce
Başlar ızdıraplı geceler
Giyisileri kanlar içinde şem,
Yeniden yeniden yanmaya başlar aşk acısıyla
Yüreğindeki ateş her gece daha fazla bitirmekte onu
Kanlar yeniden boşalmaya başlar
Görenler bataklıkta sanır mumu
Ateşten kanı bile ısınmıştır artık
Eski yarelerin üzerinden süzülüp
Yeniden yakmaya başlar onu.
DerkenDuyulur sevdanın feryatları
Yana yana;döne döne yaklaşmakta aşkın ıstırabına
Tam kavuştum derken
Zalim ateş,kızgın aşk ateşi yakmaktadır tenini
Mum kavuşamayınca ona doğru
Ve sevdasının kavuşamadığını
Kendine ulaşamadığını görünce erimeye başlar
Aşk ateşi yaktıkça yakar mumu
Ya kelebek?Perişan kelebek.
Yakıyor kanatlarını ateş
Her "yaklaşayım,sarılayım" derken yanar kanatları
Yanar,o özenilmiş bezetilmiş eşsiz güzelliği
Bir yandan şem erir aşkından
Bir yandan pervane
Ateş yaktıkça mumu erir git gide
O kadar ki boğulacak olur kendi kanıyla
Ateş yaktıkça kelebeğin kanatlarını
Ölür gibi olur git gide
Onlar çabaladıkça yandılar,eridiler
Mum bekledikçe,pervane kavuşmaya çalıştıkça
Takatsız kaldı artık ikiside
Mum son kanını akıtmakta
Kelebek kanatsız kalmaya alçalmaya başlamakta.
Ne tatlıdır ya Rab;bu gönül sevdası
Ne eşsiz ya Rab; bu aşk acısı" dedi şem.
Ne kadar zormuş ya Rab;şem ile bir şeb
Ne kadar hoşmuş ya Rab:şem ile aşk meşk" diye haykırdı pervane.
Ve bitti mumdaki kan,öldü O eşsiz sevdasından.
Söndü zalim ve bir o kadarda tatlı aşk acısı
Yığıldı sereserpe pervanenin sevdası
Hasret bitirdi mumu
Dayanamaz pervane!
"Kahrolsun o zaman şemsiz bir şeb"
Bıraktı kendini ölü ve sıcak maşuğun vücüduna
Dayanamadı fazla o da,
O ölümcül sıcaklığa
Sair: Divit Dede
-
Her âşıka mâşuk libâsı giydirilmez
Fakat âşık olarak ölmenin de başka zevkivardır
Pervane bile aşık olarak dönmekten usanmış maşukun ateşinde yanıp yok olmayı son zevk olarak bilmiştir
Bu onun halini görenlerin idrakidir..
-
Aşk odu evvel düşer maşuka ondan aşıka
Şem-i gör ki yanmadan yandırmadı pervaneyi
Pervane ile mumun hikayesi Aşkı anlatan en güzel örnek budur Pervane ışığın etrafında dönen gece kelebeğidir Işığa âşıktır o kelebek Bu öyle bir aşk ki sevgilisinin etrafından hiç ayrılamaz, gittikçe çapı daraltarak döner Döndükçe çember daralır, daraldıkça şevki artar .Hızlanır ve kucaklamak ister Artık o cezbeden kurtulamaz Bülbülün gül karşısında şeydalanması gibi Öyle bir an gelir ki, o pervane sevgilisini kucaklamak ister ve kendisini bütün hızıyla alevin koynuna atar ve yanar..
-
Mum, içindeki can ipliğini yakmaya başlıyor Gözlerinden yaşlar akıyor ve vücudu eriyor O eridikçe gözlerinden akan yaşlar ayaklarının altında denizler oluşturur Veee bir müddet sonra, can ipliği yanmaktan, vücudu erimekten bitap halde, kendi gözyaşlarında boğulur Aşk, ikisini de mahvediyor Ötesi var mı artık
Aşk'ın iksirini imal etmek mümkün olsaydı, hekimler onun içine önce neyi katarlardı?
Herhalde nur'dan yapılırdı Ama onu döveceğimiz havana üç tutam acı, üç tutam muhabbet ve daha neler neler, katardık kimbilir
-
Bir gece gözümü bir damla uyku tutmadı, diye anlatır Sadi ve şöyle devam eder Pervanenin mumla konuşmasını dinledim Şöyle diyordu pervane, ateşten sevgilisine; 'aşık olan benim, yanmak bana yakışır Ağlayıp sızlayan ben olmalıyım Peki sen niçin ağlıyorsun?'
Mum, 'benim zavallı sevgilim' dedi pervaneye, 'tatlı bal'ımdan ayırdılar beni, haksızlıkla elimden alınınca Şirin'im, Ferhat gibi ağlayıp sızlamak da bana yakışır olmuştur'
-
Çünkü aşık ile maşuk arasında ateşten nehirler akmaktadır Bu nehre dalabilmek aşk erlerinin işidir
Bu yüzdendir ki Âşık Yunus "Erler demine destur alalım" diyerek söze başlıyor Sufilerin Allah(celle celalüh) dostlarını "Gönül erleri", "
Aşk erleri" gibi tamlamalarla anması da bundandır İlahi aşkı pervane ile şem arasında yaşanan aşkla sembolize etmelerinin ardında da, aşkın erdiriciliğinin yine aşkın yükünü taşıyabilecek nitelikte erler ile mümkün olabileceği sırrı yatıyor olsa gerektir
- Emeglerine saglıklar Leylim..canım....cok güzel sayfa olmuş...kelmelerde güzel...Allah razı olsun canım benim senden....
-
Âşk bizi affetsin
"gayb olmak isterken tevazu nağmelerinde
pusuya düştük süm'a hengamelerinde"
derdimiz hicranın kara telleriyle
girift kaneviçeler ördüğü peçeli gecelerde
dil, dil'e "rana" dediğinden çarşafımızı attık
pişman olduk !
yamalı çaputlara da razıyız lakin
kara olsun
tûti gibi söyleyip kendimizi dinlediğimiz
baykuşların ağıt yaktığı sızlayan gecelerde
peltek kanarya bize "şakı" dediğinden nara attık
pişman olduk !
lal dillere de de razıyız lakin
mahcub olsun
divit'in harflerini istişare ettiğimiz
beyitlerin kafiyelerini aradığı karanlık gecelerde
kağıt mürekkebe "beyza" dediğinden okka kırdık
pişman olduk !
çatlak taslara da razıyız lakin
derin olsun
bir yangının ısıcaklığıyla uyuduğumuz
alevin harlandığı ülüzgarlı gecelerde
riya bize "kül oldun" dediğinden ona kul kesildik
pişman olduk !
bir kıvılcıma da razıyız lakin
afüvv olsun
âşk'ın şulesine
zilletvari
Yazar:divitDEDE
-
Bana göre aşık öyle olmalı ki, şöyle bir kalkınca, her tarafı ateşler sarsın; her tarafta kıyametler kopsun.
Cehennem gibi olmalı, cehennemi bile yakıp yandıracak bir gönül istemeli.. Ki o gönlün önüne iki yüz deniz çıksa, hepsini de yaksın, yandırsın. Onun tek bir dalgası bilindik denizlere taş çıkartsın.
Gökleri bir mendil gibi dürüp avucuna almalı.. Sonsuz zevalsiz çerağı, bir kandil gibi gök kubbesine asmalı.
O bir arslan gibi savaşa atılsın, onun timsah gibi bir kalbi olsun! O yeryüzünde kendisinden başka kimseyi bırakmasın! Hatta kendisiyle bile savaşa girsin!
Şems-i Tebrizî
-
"Bildiler ki pervâne yanmak istedi şem'ine , Bu iştiyâk ile od düştü şem'in gönlüne.
-
Âşk bizi affetsin
"gayb olmak isterken tevazu nağmelerinde
pusuya düştük süm'a hengamelerinde"
derdimiz hicranın kara telleriyle
girift kaneviçeler ördüğü peçeli gecelerde
dil, dil'e "rana" dediğinden çarşafımızı attık
pişman olduk !
yamalı çaputlara da razıyız lakin
kara olsun
tûti gibi söyleyip kendimizi dinlediğimiz
baykuşların ağıt yaktığı sızlayan gecelerde
peltek kanarya bize "şakı" dediğinden nara attık
pişman olduk !
lal dillere de de razıyız lakin
mahcub olsun
divit'in harflerini istişare ettiğimiz
beyitlerin kafiyelerini aradığı karanlık gecelerde
kağıt mürekkebe "beyza" dediğinden okka kırdık
pişman olduk !
çatlak taslara da razıyız lakin
derin olsun
bir yangının ısıcaklığıyla uyuduğumuz
alevin harlandığı ülüzgarlı gecelerde
riya bize "kül oldun" dediğinden ona kul kesildik
pişman olduk !
bir kıvılcıma da razıyız lakin
afüvv olsun
âşk'ın şulesine
zilletvari
divitDEDE
-
Kimi aşık görürsen, onu maşuk bil. Zira o aşka nisbetle hem aşıktır, hem de maşuktur.
Mevlâna
-
Aşk gelmesin seninle dile İncinmesin ne Mecnun ne Leyla ne gül ne de diken seninle!.. Ayağıma diken batacak diyorsan düşme çöle Ah u zar ederim diyorsan çekme gözüne sürme!..
Talipsen kara bahta kör taliheDinle!
"Gel gel ne olursan ol yine gel!" diyorsan "Hamuş!" ol sen de Sonra da "Bişrev!" de en sevilene!
Ve semaya dursun yürekler Aşk'ın önünde
-
Bana göre aşık öyle olmalı ki, şöyle bir kalkınca, her tarafı ateşler sarsın; her tarafta kıyametler kopsun.
Cehennem gibi olmalı, cehennemi bile yakıp yandıracak bir gönül istemeli.. Ki o gönlün önüne iki yüz deniz çıksa, hepsini de yaksın, yandırsın. Onun tek bir dalgası bilindik denizlere taş çıkartsın.
Gökleri bir mendil gibi dürüp avucuna almalı.. Sonsuz zevalsiz çerağı, bir kandil gibi gök kubbesine asmalı.
O bir arslan gibi savaşa atılsın, onun timsah gibi bir kalbi olsun! O yeryüzünde kendisinden başka kimseyi bırakmasın! Hatta kendisiyle bile savaşa girsin!
Parlak nuruyla gönlün yedi yüz perdesini de yırtsın da ötelerden, arştan, gök ehlinden ona; "Maşallah, Maşallah!" sesleri gelsin.
-
Gönlün mayası aşk kıvılcımlarıdır ve mülkü ateş,
Ateştir aşkın misali. Çünkü aşk da ateş gibi başkaldırır, büyülür, yayılır; yakmak, kül etmek ve Sümurg gibi küle yeniden can vermek ister.
Kiminin canında alevi kısa ve fersizdir.
Ama kim ki lâle gibi aşk ile doğranıp doğmuştur, onun canı ateşle kaplıdır.
Kimi sevdasını kıvılcımlara bölüştüre bölüştüre dağıtır, elden çıkarır; rüzgârın savurduğu küle döner.
Kimi de varlığını ateşe sunar, yandıkça yanar ve külünü ata ata nur'a varır.
Âşığın payına düşen belalı bir yazgıdır aşk.
Ne "alınmış bir karar"dır , ne "seçilmiş bir eylem".
Âşkın manasına ruh oldu ateş..
Ateşin manasına can verdi Pervane..
Âşıklık ki, ateşin etrafında gergefinde yakınmadan, vazgeçmeden, yana yakıla, bata çıka oluşan nakışa benzer.
Aşkın sûreti ateş, sırrı yakmaktır. Ve yanmak manasında, aşkın en esaslı öyküsü Pervane'ye aittir.
Ki nerede bir ateş varsa, onun etrafında ölesiye dönen bir Pervane vardır.
Ateş bir *gül* gibi açılır ona, bir *gül*e eğilir gibi ateşe boyun eğer Pervane.
Ama aşkın acı öyküsü değildir bu.
Bilâkis, yana yana ölmek âşığın en zevkli menkıbesidir.
Çünkü aşkın ateş öyküsünde, ölmek "vuslat"tır.
Bezm-i Elest'te *her ruha bir ayna* tutuldu ve ruhlar gördüklerini doğruladılar, doğruladıklarını unutmamaya söz verdiler.
Sonra oradan ayrıldılar ve sayısız hareketin, bezm-i cihânın içine düştüler.
Bir ney gibi ayrılık derdiyle doldular.
Eğer gönül alem-i ervah'dan bir maksad seçmemiş olsaydı,
O hareketlerin içinde kaybolacak, verilen söz unutulacaktı.
Gönlün seçtiği maksadın adı ise *Aşk* tı.
Aşk ki, ruhun geri dönüş ve kurtuluş hareketi.
Yani ezelle ebedin vuslatı idi.
-
AŞK,
zannederler ki
iki tenin buluşması ile anlamlı olmakta.
kapalı gözlerle bakılan görülen şey değildir aşk,
aşk yanmak ve gözlerde yaş olup akmaktır
ki
o gözyaşları ta içerden gelen yangının dumanıdır,
alazıdır,
korudur,
yanmasını bilmek gerek aşk ateşinde.
Mevlana'nın yüreğine düşen ateş değildir Şems,
Şems yüreğine nasıl ateş düşürüldüğünü göstermiştir Mevlana'ya.
Mevlana zahiri alemde ve batıni alemde dolaştığı için ağlamıştır peşi sıra Şems'in
mutlak teslimiyeti yakalamasın az kalmıştır,
henüz tam olmamıştır.
ey yüreğe yangını düşüren,
namesinde benlik duygusunu yakıp gelen ezgiler.
bir BEN olma hikayesinin BİR e dönüştüğü andadır herşey.
Mevlana'nın yüreğine düşen aşkın aşkına
Şems'in düşürdüğü aşkın aşkına
Aşk ile
Murat Tali
-
Güneş ve Ay... !
Birimiz doğar
Birimiz batardı doğudan,
Ama yörüngelerimiz
Şaşmadı hiçbir zaman...
Uzaktan da olsa
Dönerdik işte
Aynı dünya'nın etrafında
Birimiz Dünya'nın uydusu
Diğerimizinin
Uydusuydu Dünya.
Aşk Ay/dı
Sen Güneş...
Gece ve Gün ... !
Birbirinin ucuna ekliydik biz
Sen
Sevişmedeydin Ay'la ,
Bense geceden olma
Güneşden doğma...
Soğukluğuydun sen aşkın
Ben
Yakan nar'ı sevdanın
Dönüp dururyorduk
Bir yelkovan etrafında...
Zaman
Günahlarını örterdi senin
Ben çırılçıplak
Duruyorken ortada...
Aşk Geceydi
Sen Gün...
Rumî ve Şems... !
Dönüp duruyoruz
Bir ateş çemberinin üryanında
Yıllarca aranmış bir diyara varmış gibi,
Farklı doğuruyor bugün güneşi
Toprak ana...
Eteklerine takılıyorum sonra
Döndükçe ilahileşiyor
Bildiğim bu muamma,
Saatlerce kapalı gözlerle seyrediyorum
Aşk'ın en büyük ritüelini,
Sana olan körlüğümse
İşte bu Sema'dan kalma.
Kalk şimdi
Bir çember çizdim
Ayaklarının ucuna
Bastığında merkezine
Dünya yanacak çapında...
Ve anladın sonunda !
Aşk Sen'di
Sen ...................... ?????
/...Özüdür sözlerimin bugüne değin ettiğin her kelâm
Şems benim ama sen Rumî misin, Onu bilemedim vesselâm.../
.
.
.
.
.
/...Bir Maşuğun not defterinden.../
Alinti