Resimlerde BiR Demet HuzuN
Son güncelleme: 12.05.2011 19:00
-
En kötü ihtimalle ben bir yalnızlığının saçına dolar ellerimi
kaybolurum salkım saçak...
Kalabalık bir yalnızlıkta
baş başa sakin sessiz bir öksüz edayla dolaşırım.
Aşkın affına sığınsam da affedilmem biliyorum
döner dururum pervane gibi kapısında dilenişim olur...
Vazgeçip yıldızlardan aya değdi ellerim bu gece
Geceye değer gözlerin hüzün irkilir...
Hüzün de düştü ellerimden tenhadayım üşüyorum...
Süslü yalanlar yalandan bozma hikaye...
Sevdası kadar sahtedir pişmanlığı bu kentin
Yoksul hayallere yardım toplanır ruhumdan habersiz
Oysa benim uyku denizinde yüzerken bir rüya ayaklarımı kanattı
Kalbinin ellerindeyim zifiri karanlık zindanındayım
Sen kadar anlamlı bir yalnızlıkla düşüyorum yüreğinin coğrafyasına
Hangi hayalin elinden tutsam kırılır buzdan parmakları
Adını yalnızlık makamında hecelerimle gecenin sessiz varlığında alırım yerimi...
Hep bekleyen olmak ne acı; "bekleme salonu yalnızlığındayım"
Çığlıklarımı duymak için kulak kesilmiş yaratıklar şimdi nerdeler?
Bedenimde ki yara izlerini daha mı kanatmak isterler?
Asimile bir vurgun kırgınlıklar kadar saçmalık...
Özlemler kırık dökük bir cami avlusunda biriktirilir ki dualara değer can kırıkları
Gece sinmiş; yalnızlığımın geleceği silinmiş geçmişi izsiz...
Şiddetli telkinlerle kapıyı açmaya çalışanların elleri düşmez mi geceye?
"Kapıyı açamadığım için üzgünüm"...
Yalnızlık; çok basit; "yalnız bir yalnızlık" hepsi bu...
Son basamağındayım yalnızlığın düşüyorum...
İfadesi alınmış yalnızlığın bertaraf edilmiş sol kesiğiyim...
Düşlerimi ateşe veriyorum bir kibritin ucunda;
Güle güle yalnızlığım güle güle masalımda ki son yalan...
Güle güle...
-
Kayboluyorum
Sabah ezanıydı...
Aklımın bütün kuşları buz kesmiş,
kanatları sancılı bir sessizliğe kapanmıştı.
Uçsuz bucaksız uçurumlar sarmıştı derinliğimi,
hangisinden atlasam yüzün tutuyordu beni.
Keder de yüzünü çok sevmiş olmalıydı...
Dokunmak ne zamandır günahtı ki
sevişmelerimizin parmak izi tenimize düşmüyordu!
Avuç içlerimde uyuttuğum bir yalan olabilir miydin?
Fısıltıyla söylediğim ninniler,
bilmediğim gözlerden damlarken
Fondaki hüzün seni görmüyor olabilir miydi?
Hazin bir rengi vardı bütün sabahların...
Ve iliklerimden geçiyordu sert rüzgarlar...
Ya da gözlerim hep yorgun olmalıydı
Belki de ağzımdaki tadın ağırlığından yanıyordu canım...
Ama yanıyordu işte...
Sana gelen yollara çığ düşmüştü
Ve ayaklarımdan geçiyordu cesaretsizliğim
Ya da ben yol yordam bilmez olmuştum
Belki de gözlerindeki iklimlerin kara kışlarında kalıyordum
Ama gelemiyordum işte...
/... Tarifsizdim .../
Senin huzurlu yalnızlıkların vardı ve bana düşmandı!
Ne zaman gelse,
beni incitmeden tutar,
aklının en uzak odasına götürürdün
Kapanan kapı incinen huzurun olurdu bilmezdin...
Bütün duvarları kana boyardı öfkem
ve ben de kırmızıya düşmandım!
Yüzümde en koyu ağıtı yakıp,
ses çıkarmadan çıplak ayakla dolaşırdım düşüncelerinde...
Her köşe başında seninle karşılaşır,
gözlerinin tam içine bakmaktan alıkoyamazdım kendimi.
Bakışlarımın ayazı bütün yaprakları dökerdi
ama üşümene asla izin vermezdim
Yağmurlarım senin toprağına yağmazdı çünkü, bilirdim..
/... Kırmızıydım .../
Altı üstü üç gündü ömrüm,
Seni beklerken tükettiğim kaç ömürde (s)akladım günahımı?
Sığdırabildim mi?
Aşk çok mu mühimdi ki,
ölümlerden ölüm beğenemediğimizden bütün suçu biz üstlendik?
Acısını ciğerlerimizde hissedip,
Sigaradan sandık,
idam ettik dumanını son arzusunu sormadan...
/... Ya şimdi? .../
Akşam ezanı...
Aklımın bütün kuşları göç etmiş olmalı
Uçsuz bucaksız uçurumlar sarmış derinliğimi,
hangisinden atlasam aşka düşüyorum yüzüstü
Sersemim, başı dönüyor duygularımın
Hatta tutmasam kendimi aşkın tam üstüne kusabilirim ...
Kelimelerimde isyan var,
dudaklarım açısını şaşırıyor
Adını mırıldansam,
harf harf dişlerime çarpıyorsun
Tarifsizliğimi alıp,
öfkeme gizliyorum kırmızı nabzımı tutuyor
Belki de,
bu ağıt yakışmadı yüzüme ondan yanıyor canım ...
Ama yanıyor işte, yanıyor...
... Kayboluyorum ...
-
iyi ihtimalleri masallara
büyük aşkları romanlara bırakıp
özlemeyi seçtik biz seninle
kabullendik
kalplerimizin hüzün tiryakiliğini
en küçük kalp çarpıntısında koşup saklanacak
yalnızlıklarımız vardı bizim
güvenli
ve kullanışlıydı
öyle tedirgin sokuluyorduk ki aşka
en ufak bir kanat sesinde, telaş
en tatlı bahar esintisinde, koşarak
kalplerimizi kafeslere tıkıp
sarıp sarmaladık
ve bırakmadık
onu başka bir için gökyüzüne
biz seninle ;
ömürlük bir aşkı,
biz ikimiz ;
son nefeste sayıklanan bir adı
biz ;
ikiden bir olmayı
göze alamadık
ne el ele
ne de
ayrı ayrı...
-
Kara çalınmış günlerin ertesinde,
Ellerinde güneşlerle gelen yar.
Huzuru içirdiğin yüreğim,
Şimdi hüznü içiyor ellerinden bilesin ...
Yüreğine kanatlanan yüreğin,
Kanadı kırıldı kanıyor.
Göğe uçurduğum umutlarım vuruldu bir bir
Hüzün ki yokluğuna katık ettiğim
Yine dolandı eteğime peşimi bırakmıyor ...
Adının her harfini gözyaşıma çizdim
Ve titrek bir yürekle yokluğuna ektim
Sen avazın çıktığı kadar susarken,
Ben taze çığlıklar yeşerttim sana
Nefes nefes acıyı yonttum adınla
Yokluğuna buladım ellerimi
Yüzüme bölük pörçük diktiğim,
Yamalı gülüşlerdeyim şimdi ...
Ah yar ...
Ah yoluna can diye diye benden geçtiğim
Ah suskunların şahı
Bir çözebilsem,
Boynuma doladığın sessizliğin düğümünü
Bir yudum harf düşse hisseme alfabenden
Yalın ayak çıktığım yokuşlarında,
Düşmeden bir yürüyebilsem ...
Öyle bir acı ki bu nasıl anlatılır bilmem
Kırsan kırılmaz büksen bükülmez
Ateşler yakmaz sular söndürmez ...
Söylesene yar
Hasretini adımlasam kaç adımda biter ?
Özlemin kaç nefestir saysam ?
Bilemezsin ki
Akla sığdıramazsın bu denklemi
Nasıl anlatayım ki daha hal-i pür-melâlimi ...
Sen yine sükutu giyin yar
Dilersen hiç konuşma
Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda
Çarpsada bir tokat gibi yüzüme,
Her harfi yoluna heceledim ...
Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim
Bu yüreğe ben söz verdim
Hiçbir harfi,
Sensiz bir cümleye kurban etmedim !!!
-
Bir düştün sen siyah elbisenle.
uyandım düştün.
Kanadın kanadı,
Sonra bir baktım ardından
Kanadım.
Kirpiğime battı damlalar.
Ağladım.
Koştum tutmak istedim
sözden ökselere tutuldum
Ağzımı açtım bağırmak için.
Boğuldum.
Iskaladı sesim kulaklarını
Uyusam dedim uyanmamacasına
Dalsam yeniden uykuya
Cam kırıklarını toplasam
Kanatsa da alsam yüreğime
Uyuyamadım.
Düştün sen
Ben kırıldım
-
buzdan zırhımı delip geçecek
bir kardeleni beklemekti bütün ömrümün hikayesi
ve faydasızdı ne yapsam
tükenmedi üşümüş yüreğimin kendi beyazındaki esareti
şimdi her mutsuzluk kıpırtısı
yeni bir çığ olup düşüyor kalbime
ve şimdi her çiçek, buz kesiği
kanayıp duruyor
hüznümde
üç noktası bol cümlelerde unutulup kalıyorken
yaşan/ma/mışlığı sevgilerin
boyuna çizgili özlemler kuşanıyordum ben hayali aşklarda
uzun gösteriyor sanıyordum sevdaları
sonra ne zaman saçları savrulan bir kadınla, bir deniz kıyısı
sonra ne zaman bir bankın kullanılmamış eskiliğiyle, çakılı yalnızlığı
ve ne zaman sonbaharın sağanak yaprak yağmuruyla, rüzgar
ilişse ve sokulup gözlerimden yol tutsa içime
bir günlük ömrünü ziyan etmiş kelebekler gibi
yakalanıveriyordum hüzünlerin ağına bir anda öylece
ve dudaklarımda sırılsıklam bir ah'la
bir dilek hakkımı daha yakıyordum hiç düşünmeden
tek kişilik yemin törenlerimde ;
"aşka aralanacak ilk kapı ben olayım
ve ilk kanat açan kırlangıç
bir sonraki mevsime "
ellerimi siper edip
uzaklara bakıyordum sürekli bir yolcuyu beklermiş gibi
oysa yakınımdan hızla geçip gidiyordu zaman
ve hayat
ve umut
yani ne varsa geçip gidebilen
bense düşlerimi budayıp duruyordum
onlar kuruyup durdukça uçlarından
ve sebebi oluyordum
tek kişilik ayak seslerinin yankı yankı sokaklarda
sokulmuyordu gerçeğime benim dileklerim
yada hiçbir yıldızın vakti yoktu
kayıp giderken benim dileklerimi duymaya
kim bilir, belki de bendim asıl suçlu
sesimi gökyüzüne yetiremiyordum...
kolay olmuyordu vazgeçmesi insanın hayallerinden
ki uzun süren meydan savaşlarında,
yine kendime yeniliyordum
ta ki en nihayetinde bir gün, ağrıyla sızı
en nihayetinde bir gün, isyanla yazgı
ve en nihayetinde bir gün, güzle zemheri arası
son kuşu da vurulunca içimin,
anladım, artık ruhumun bütün kanatları kırık
ve kalbim ;
her düşünün yaraya dönüşünü izleyenim
ve ben ;
şimdi öyle yoksuluyum ki her şeyin
ne terk edilebilecek bir parçam kaldı içimde
ne de harcanacak bir yerim
ve öyle ıssızım ki
tek bir kibritin yanma umuduna kapılıp
hiç yanmayan bir kibritle söner giderim artık
bir sonraki hayata
bakışlarımda ertelenmiş aşkların küskünlüğü
ve erken vurulmuş düşlerin, mateminde
buzdan zırhımı delip geçecek
bir kardeleni beklemekti bütün ömrümün hikayesi
ve faydasızdı ne yapsam
tükenmedi üşümüş yüreğimin kendi beyazındaki esareti...
şimdi her mutsuzluk kıpırtısı
yeni bir çığ olup düşüyor kalbime
ve şimdi her çiçek, buz kesiği
kanayıp duruyor
hüznümde
-
an beni
kibritim bir sigara daha yakıyor
tütünümün bütün nemi hüznümden
birazdan ilk nefesimle birlikte yine yalpalayacak koca bir şehir,
içimin
kederinden
-
sayfanın her bir köşesi,şiirlerin her bir cümlesi ve resimler o kadar uyumlukı
hayatı anlatıyor ınsana özlemini duydugu aşk canlanıyor belleginde
paylaşım için saol
tşk
-
Yâr(en) demişim sana
Sen bir kitap kapağı gibi kapamışken adımı,
Ben her sözcükte seni okuyorum harf harf
Tümcelerimin boyun büküşlerine aldırma yar!
Gözü yaşlı satırlarımın k( c )an döküşlerinde büyütüyorum keşkelerimi
-
Gittiğinde, hiç düşünmemiştim onu özleyeceğimi
Sevda yarıda kalmış meğer..
Sonbahara emanet edilmiş güvercinler..
Yerden yere düşmüş gururum..
Adını ,bahara saklanan bir yaprağa vermişim..
Suyunu tüketmiş ben görmeden.
"Kuş tüyü ruhum ağırlaşıyor..
Çekemiyorum bir ben daha..
Tek sillede atıyorum seni üzerimden..
Bir daha gelme düşlerime..
Gülüşlerime..
Hüzünlerime.."
- Bu gidişinin kaçıncı günü?
-
gideceksen
sevdanıda alda git
gölgenide
sende geriye
bir şey kalmasın
adınıda
ve sana dair neyin varsa
alda
git
keramet sende deyil
keramet yürekde
yüregim benimle
sensiz yaşarım am yüreksiz asla
-
son dansındı bu ömrüm,
usul usul süzülmene izin verdiğim...
ellerinin zerafetiyle gizlediğin yüzün
yalandı... yalan!
gördüm dediğime inanma, siyahtı tenin...
dokundum doğru!
içim dışım kopkoyu bir renge verdi kendini...
senin değilim ama aldanma..!
çare değilsin çok yazık!
hazin bir tadın var nefesimde
bomboş, tekdüze solukların bir kışı üşütür gibi...
ne gecemsin ne gündüzüm...
zamansızsın, zamansız!
: emeklerine sağlık tatlım..
-
gittiniz
yıkıldı dilimin köprüsü,
konusamadım
elimi tuttugunuz gecede kaldı aklım
sesinizden dökülen nagmeler,
gözlerimden aktı
siir mi onarmıstı kırılan yüreklerimizi,
yoksa aska tutkulu iki günahkâr mıydık?
gittiniz,
içinden çıkamadıgım bir sessizlik düstü payıma
ıslandıgımız yagmur
dibini gördügümüz kadeh
kim bilir kaç intihar düstü yolumuza,
yürümeye devam ettik
siz mi yasınızı almıstınız,
yoksa yasam dolu olan ben miydim?
gittiniz,
devrik bir sızı kıvrıldı dudagıma
sevistigimiz sarkılar dogum yaparken,
yatagında nöbet tutardık çıplak kavusmaların
simdiyse bilmiyorum
kahkahanız mı ısıtırdı içimi,
yoksa kollarınızda müjdelenen bahar mı?
gittiniz,
isimsiz bir sehir oldum haritanızda
merhaba sevgilim
hosça kal yâlnızlık
daha kaç gece sürer bu heyecan diye,
düsünmeden sarıldım
nerdesiniz,
karanlıktan korktugumu nasıl bilmezsiniz?
ama gittiniz,
agır veda havası çaldı sokak ortasında
-
Mevsimlerden sonbahardayım...
Resimde sapsarı yapraklar, kurumuş dallar, yılgın bir rüzgar
Ve ne yapacağını bilmeyen bir çocuk var.
Aslında sana söylemek istediğim çok şey vardı:
Mesela keşke bu kadar büyük sevdirmeseydin kendini.
Neyin bedelini ödediğimi bilmiyorum
Herşeye rağmen sana da kızmıyorum, kızamıyorum
Acım durulduğunda bir şarkı söylerim belki
Belki o zaman anlarsın.
Bunca hüzün bizde iyi durmadı
Ve bu ayrılık bu aşka hiç yakışmadı
- Resimlerde BiR Demet HuzuN Konusuna Benzer Konular
- Hüzün İşgalinde Yüreğim 16.07.2004
- PEMBE YAZI (BİTİREN) MAVİ HÜZÜN... 16.07.2004
- Sonu Hüzün Sevgilerde Baharın 17.07.2004
- HÜZÜN VE SERSERİ 09.08.2004
- Bir Hüzün Mevsiminden Çıkarken Kalbim 10.08.2004