Sen Üşüme Annem Şiiri - İsa Yılmaz Şiirleri - Derin Duygular
******
sen üşüme annem
biliyorum kar yağıyor Kars'a
buz gibi donuyor şimdi ne varsa
cümle alem donsa bile
***
sen üşüme annem
güneşten kopup gelen
inceden inceye dökülen
yedi renkli ışıklar tutsun ellerinden
***
sen üşüme annem
bilesin İstanbul'da güneş açmış
her yan bahar şimdi
sen çocukların üşüdüğünde titrersin ya
bak işte ateşe doyuyor bedenim
***
sen üşüme annem
karların içinde kardelen yetiştiren sen
dokuz cana yoldaş olan sen
dokuz canda can olan sen
derdi derde katıp yürüyen sen
***
sen üşüme annem
dokuz güneşin kalbi de üşür seninle
çok uzaklardan gelir hüzün
yüzün gibi eski, aşkın gibi yeni
nasırlı ellerin gibi dertli
yokluğun ağlatır beni
***
sen üşüme annem
karlar erisin avuçlarında
melekler inmişçesine göklerden
mutlulukla dolsun her yanın
benim masum yürekli meleğim
sen üşüme annem
******