Bittimi?
Ne çabuk?
...Buncacıkmıydı Sevgin?
Bu kadarmıydı Aşkın?
Hani Dünyalar kadardı?
Bu kadar küçükmü Dünya?
Hani Ölümüne'ydi?
Ölüyormusun yoksa?
..Hani en derindeydim kalbinde?
BirParmak'mıydı Kalbin?
Hani imkânsızdı sökmek,
Ne çabuk söküp-attın?
..Bilmedimmi Sevmesini?
Kıskanmadımmı Gözlerden?
Sakınmadımmı Sözlerden?
Güldürmedimmi herdaim?
..Ödülmü vermeliyim,
Ansızın Bitişine?
Alkışmı tutmalıyım,
Terk edip gidişine?
Minnetdârmı olmalıyım,
Bu günü gördüğüme?..
Bitti mi artık benden sana kalanlar
Bitti mi vicdansız benimle uyanan sabahlar
Bitti mi bana olan sözlerin yeminlerin
Bitti mi söylesene sesimi duymasan da özlenen hatıralar
Bitti mi söylesene
Bende bitmek yok, gidişini gözlerime yazdım çünkü
Bende dönmek yok her attığın adıma yüreğimi işledim çünkü
Yağmur yağdı bazen ben ıslandım gidişine ıslandım toprak ağladı
Ben kurudum toprak yine ağladı çünkü yine sen yoktun
Topraktan gelen fakat hep ebedi kalan ey sevgili
Bitti mi artık sende gidişin,durmak yok mu?
Dönüşsüz mü bu gidişin
Dön sevgili dön daha ölmedim
Falcı kadın yalan söylüyor yalan
Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız
Nasıl mümkün değilse
Yıldızları toplamak gökyüzünden
Öylesine imkansız bir şey aşkımız
Kurudu gölgesinde oturduğumuz ağaçlar
Bahçelerde sevdiğin çiçekler kalmadı
Sadece hatıralarda ebedi olan
Vazgeçemediğimiz, unutamadığımız
Onlar bile bize yar olmadı
Unut benden kalan ne varsa
Unutmak tesellidir yalnızlığın
Güneşi bir kadeh şarap gibi içip
Delicesine sarhoş olmak
En güzel tarafı imkansızlığın
Ümitlerimiz fırtınalı denizler ortasında
Bir hurda teknedir şimdi
Dalgalar dünden daha zalim
Rüzgar daha hoyrat
Ne bulut var ufuklarda ne gemi
Mevsimler toz pembe değil
Gündüzler gecedir, geceler zindan
Güneşin doğmasını beklemek boşuna
Boşuna artık medet ummak
Taş kalpli zamandan
İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi
Paramparça, kırık dökük aşkımız
Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü
Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü
Büyük aşkımız....
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım.
.
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...
Seni özLüyorum yaLnız sevgisiz kaLmış birinin sevgiyi sevgiLiyi özLedigi gibi..
İnsan sevdiginin icindeki yerini ondan uzakta kaLınca daha iyi anLıyor..
Sevgiyede aşkada güç katıyor beLki bu özLemLer..
bir gün o bir gün kavuşma hayaLi ayakta tutuyor..
beLkide hayaL ama insan böyLe sevince kendini hayaLLerLede avutabiLiyormuş..
Farkında oLmadan böyLesine bagLanmak Sevmek İnsana bazen acı versede ben seni sevmeyi seviyorumm..
Seni Sevmek acı versede beni benden aLsada AşkınLa başım dönerken vursaLar öLmem..!
Her nerde oLursan oL sevgin benimLe bende seninLeyim bitanem..
Yanımda oLmasanda sevgin benimLe;
Nefesimde gökyüzünde içimde her nereye baksam neyi hayaL etsem içinde bi yerde mutLaka sen varsın..
AkLımda kaLbimde ruhumda sadece sen sen sen...
Uyuyamadıgın bütün uykuLarı
Üşüdügün kış sabahLarını
İç sıkıntısıyLa gecirdigin bütün aksamLarı
Seni yatagından sıçratan kabusLarını topLa öyLe qeL..
ArzuLadıgın ve erteLedigin ne varsa hepsini aLıp qeL..
ben koşuLsuzca sevmeye hazırım seni
SorguLamadan yargıLamadan degiştirmeye caLışmadan seni sevmeye hazırım...
Bugun senin hayalinle uyandim
kıpır kıpır oluverdi yüregim.
bas ucumda duran resmin vardi,
ona baktikcada giderek artan yasama sevincim.
biliyorum,simdi sen olmasan yine hayatimda,
belki simdi yine yasiyor olacagim,
ama bu ayni haz olmuycak yüregimde,
sevgin gibi hic birsey hayat vermiycek bana.
mutluyum,cünkü seninsevgin var
umutluyum,yarinlarda seninle olmak var
seviyorum,cünkü benim icin atan bir yürek var
sevgin ve de sevgim hic tükenmeyecek yar....
Sende gidersen
Sevecek bir şey kalmaz bu şehirde
Çocuklar kalmaz kaldırımlarda
Uçurtmalar olmaz havalarda
Sen gidersen
Sevecek bir şey kalmaz bu şehirde
Köşedeki simitçi kalmaz
Parkta biletçi kalmaz
Vapurda düdük
Sokakta gürültü kalmaz
Sen gidersen
Bu şehirde sevecek bir şey kalmaz
Şu kalemde mürekkep
bu bedende şiir yazacak yürek
Gözde pırıltı sözde anlam
Sen gidersen neye gerek
Sen gidersen
Bu şehirde sevecek bir şey kalmaz
Bahçede gül neye yarar
yada gülde koku, gülde renk
Neye yarar
Gülü diken bahçeyi hazan sarar
Sen gidersen sevecek bir şey kalmaz
Bu koca şehir neye yarar
Gitme havalansın uçurtmalar
Gitme düdük sesleri taşısın vapurlar
Gitme şiir dolsun yürekler
Gitme kurtulsun solmaktan güller
Gitme, gitme, gitme
Eğer sen gidersen
Bu şehirde gider
Gitme .....
Biri '' dur gitme'' demek istedi belki..Diğeri de bunu söylemesini bekledi..Biri yuttu sözünü diyemedi diğeri sandı ki:Bitti..Geri dönüp sarılamadı..
Ertesi gün uzaktan baktılar sadece birbirlerine..İkiside birbirinden bekledi belki ilk adımı. Ama ikiside sustu..Ertesi gün ve yine ertesi gün..Ve böylece bitti..
İkiside biliyordu aslında kopamayacaklarını..Ne biri kopabilmişti ne diğeri söküp atabilmişti..
Şimdi ikiside yangınlardalar.Ama biri hala bekliyor ''dur gitme tut ellerimi '' denmesini diğeri bozamıyor suskunluğunu..
Gurur muydu aralarındaki.. Yoksa tam anlayamışlarmıydı birbirlerini?Yada anlatamamışlar mıydı?Neydi onlara yazık eden? Neydi onları tüketen? Yoksa ikisidemi kördü? Görememişlerdi sevgilerinin büyüklüğünü..Bilemişlerdi ki ayrılığın sebebi bile sevgiydi..
Kadın demişdi ki bir gün'' Seni bırakıp gidişim bile sevgiden olacaktır'' Adam hiç düşünmedi belkide bu sözün üstüne.Düşünseydi bilirdi o arkasını dönüp giden kadın çok seviyor aslında.