kadim dolunay - aşk sözleri - kadim dolunay şiirleri - anlamlı sözler - güzel sözler - en güzel aşk sözleri
Sana gelmek istiyorum ey yâr..!
Sen, meleklerin öpücükleri arasında nazlı nazlı uyurken,
Ankara Otogarına düşer ayaklarım bir gece vakti..
Sabah ezanına doğru ulaşırım caddelerin en gül kokulusuna...
Çalarsam kalbini, konuk olmak istersem yüreğine; korkma.. Aç gözlerini usulca..
En yakın mesafede, seninle duaya durmaya geldim..
Sen, minare karşısı evinizde duaya açınca ellerini, avuçlarına düşen gözlerinle yakala beni..!
Ve ben gözlerine selamet... Ve ben ALLAH 'a emanet...
Mavi'nin kıyısında mavi bir susuş değer alnımıza.
Ve maviyle çizilir ömrümüzün en suskun demleri.
Hayatın gri yalnızlığında mavi'yi dinler sağırlığımız
Her seste, her sözde ve her satırda mavi bakar gözlerimiz
Sen kendine mavi bak..
Mavi konuş benimle..
Mavi düşün,
Mavi sev..
-Kadim Dolunay-
AŞK, dağları deldirten veya Mecnun eyleyen miydi..?
Yoksa AŞK, Fatıma'nın gözlerinde bir Ali tebessümü müydü..?
Ve anladım ki, sonu vuslat olsun, ayrılık olsun ne fark eder..
Aşk, bitmez tükenmez bir hasret biçimiydi..
Aşk satırlarında uyaksız duygulara yer yok!
Kendinden sonra gelen her duygu, bir önceki duyguyu hissettirecek,
Öyle bir ahenk ki, kalbe girecek..
Ama ne zaman ki darmadağınık cümleler girdi araya,
Betimlemesi değişti aşk'ın;
Fakat hece hece sana benzeyen ve sonu aşk'a biten satırlarım Gülefşan..
Islanan yastığım şimdi kurumaya çekilir ümit güneşinde..
Seccadeleri yıkayalım birlikte, gözyaşı ırmağında yâr..
Hadi, tut ellerimden, dua dua yürüyelim ey Gülefşan..
-Kadim Dolunay-
Bugün, bir şeyler var boğazıma düğümlenen,
Her düğüme bir ah sürüyorum.
Dalgalanıyor zaman, zihnimin en köhne yerinde,
Bir anıdan bir anıya sürülüyorum.
Olmaz mı bu ayrılık kavuşmaya feda?
Yüreğin vuslat okuyor, gözlerin veda
Yüzündeki güllere al renk dökülür birden..
Yüreğin can ikliminden, sözlerin nehirden.
Hangi yıldız unuttu sende göz kırpışını?
Gülüşün aşk denizinden, gözlerin şiirden.
Bismi-Nûr
'Yasin' serinliğiyle,
Bir avuç toprağı katran gözlere üfüren gecenin mukaddes meltemine;
Nur-ul Envâr'ı basıp bağrına, siyahı üzerine çeken karanlık geceye;
Mübarek bir yatağın, ölüm kokan yanında nefes alan aşk'a, Es-selam!
-Kadim Dolunay-
Uzaklarda, çok uzaklarda bir yerlerde atan kalp, ab-ı revan olur yüreğime.
Arada aşılması güç dağlar olsa da, bitmez tükenmez yollar olsa da o nefesi hissederim her gece yanaklarımda.
Biliyorum ki vuslatı getirecek olan bu hasrettir.
Hayalleri gerçek kılacak olan kalbimde ki yanık kokusu, sevgimdeki basirettir.
Gözler konuşup, eller buluşmasa da biz rüzgâra sesimizi bırakır, güvercin kanadının altında gizleriz risalemizi.
Hasretin külfetini çeksek de, sevgilerin en aziz olanını yaşarız.
Âşıklar parkında aşina olunmuş kalıplara sığmaz, taşarız.
Bizler, hep birlikte bir coğrafyanın deseni;
Bizler, bir nakışın farklı renkleriyiz…
Nakış ve renk öyle bütünleşmiştir ki
Onları ayırmak, desenin çirkinleşmesine neden olur…
Hepimiz, aynı kelimenin manası, aynı kalemin ahengiyiz.
Aynı kalemle yazılmış farklı harfler, manidar kelimeler gibiyiz…
Birimiz aradan çıkarılsa manamız değişiverecek veya anlamsızlaşacağız…