Kalplerde yasayanlar asla ölmezler
Hüzün öylesine dilsiz ki...
Ay, isigi piriltisiyla parlayan gözlerini görmesem de yildizlara bakarken isterim gözlerimi gözlerimde
Yürek vurgunu nedir bilir misin?
isyan etti mi yüregin diline ve yürek ülkendeki yarayi anlatabildi mi dudaklarin
Kelimeler hic ihanet etti mi sana onlara en cok ihtiyacin oldugunda
Beni hep o anlarda terkettiler
Lal olur dilin, mühürlenir yüregin sesizlik cok kalabalik gelir yüregine ve gözlerin yere eger bakislarini duymasin ister hic kimse izdirabini,
hic hayal kurdun mu gecenin karasina aldirmadan
Gökyüzünün en ucuk mavisi kadar saf ve yapmaciksizca...
Dokundun mu Bulutlara
Yagmur tenine düsünce titredin mi, üsüdün mü sesizce
Her adimin ayrilik oldu mu senin
Kaldirimlarda dinlemek ayakabilarinin sesini
ellerin cebinde olmali ve bedenin yaninda olmali düsüncelerin
en olmadik ucuk yerlere gitmeli
GÖZKAPAKLARINDA HÜZÜN TITREDI MI HIC
Masum olmali bu hüzün bir cocuk gibi
yanaklarindan süzülmesi icin bir ömür gecmeli
Rüzgar, agliyorum nedenini bilmeden
Gül mü suclu gece mi anlayamadim
Yildizlar göz kirpiyor gökyüzünden yüregime