Sen değildin bu akşam kapımı çalan hüzün,
Yolunu kaybetmiş bir ayrılık rüzgarıydı.
Duyduğum o elveda değildi senin sözün,
Onu da kulağıma o rüzgar fısıldadı.
Önce merhaba dedi, sonra büktü boynunu,
Bir ölü edasıyla, sessiz, dinledim onu,
Birkaç damla yaş oldu her cümlesinin sonu,
Dudağıma dokundu, şarap gibiydi tadı.
Öyle soğuk esti ki kalbim durmak istedi.
Anılarım üşüdü, gözyaşlarım titredi
Yaralanmış yüreğim başka söz işitmedi,
Anladım; rüzgar değil, eceldi asıl adı.