Lades Yazısı - Lades Ayşe Sönmez Bulut - Ayşe Sönmez Bulut Yazıları
("bir ayrılığın anatomisi"isimli roman denememden)
Finike'nin mis gibi turunç kokan havasını içime çektim.İçime dolan bu mis gibi turunç,yosun,iyot kokan hava değildi,yalnızca.Bir şeyler vardı havada....belki sadece benim hissettiğim,biraz buruk,biraz hüzün ,biraz acı....kokan bir şeyler vardı.Adını koyamadığım,koymak istemediğim bir şeyler.. Ayrılık gibi,ayrılmak gibi.. Sevdiğin şeylerden,sevdiklerinden ayrılmak gibi..
Yalnızca Finike'nin havasında değil, bu hüzün,bu ayrılık kokusu.. Çünkü nerede olursan ol,nereden bakarsan bak,nasıl hecelersen hecele,ayrılık her yerde ayrılık işte.. Beklemediğin,istemediğin bir anda bir kor yangın düşüyor ve can acısı yaşatıyor insana..
Bugünlerde ayrılık en ağır biçimde acıtıyor canımı.Pek çok şeyden ,pek çok kişiden ayrılmak zorunda kaldım.Bu bir zorunluluktu.Ama bir ayrılık var ki,beni ordan oraya savurtan,her bir parçamı darağaçlarına asan,içime kor yangınlar düşüren...anlatması zor..açıklaması daha da zor.. Hiç kimseyle paylaşamadığım,ama bildiğim,inandığım olması gereken bir ayrılık olduğu.. Beni neden bu kadar üzdü,hırpaladı biliyorum aslında...Tatmadığım,çok az hissettiğim bir duyguyu bu yaşta yakalamışken kaybetmek gibi bir şey.. Sımsıkı sarılmak istediğim halde,ellerimin arasından kayıp gitmesine izin verdiğim bir şey bu....Bile bile lades.. Başlaması da bitmesi de..
Kim kaybetti? Aklımdayken söyleyemediğim için ben kaybettim tabii...Pişman değilim,iyi ki yaşadım....bu duyguları,iyi ki kaybettim ladesi.. Yaşamasaydım,hissetmeseydim,hatta kaybetmeseydim bu kadar özel olmazdı..
Üzgün müyüm?Evet,gözlerime çoktan yerleşti yağmur bulutları.. Pişman mıyım?Hayır...iyi ki yaşadım diyorum..her şeye,hatta ayrılığa inat...Ayrılığa dair hüzünlü sözler yalnız Finike'de yazılmıyor.Yer ve zaman önemli değil...Kaybettiklerine ,kaybolanlara verilen değerler önemli.. Seni ne kadar acıttığı önemli...Ne yazarsam yazayım,biliyorum anlatamam duygularımı.. Bu bir sonbahar yangını,bir güz sıkıntısı,bu bir kış aşkı,kış fırtınası...Mevsim ne olursa olsun ...hissettiğim mevsim yaşadığım..
Şimdi bırakıp giderken ya da gitmesine izin verirken tek tesellim yalnız benim acı çekmem,benim yüzümden başkalarının acı çekmediğini bilmek....Uykusuz gecelerin yalnız benim olması;hüzünlü ayrılık sözlerinin yalnız benim kalemime,yalnız benim dilime yerleşmesi..
Peki ama neden bu kadar yoğun yağmur bulutları?Neden havada fırtına kokusu var?Neden avutmuyor,yasemin turunç kokuları?Belki diyorum.....belki..on sene önce olsaydı acıtmazdı bu kadar..
Sonbaharda düşen bu yaprak,fena çarptı beni,,,,Fena acıttı içimi....Elimde kalan bu öyküden şiirler...bir de yaşadığım acılar.. LADESSSSSSSSS