elini tutmaya cesaretim yetmez
yetsede kıyamamki ben
yüzüne bakmaya yüreğim elvermez
oracıkta yığılıcak gibi olurum
yok yok kıyamamki ben
düşle gerçek arasında gidip geliyo gözlerim
bir yanda gülen yüzün belki anlamsız
ama anlam yükleyebilmek değilmidir hayat
yüklemedikten sonra neresindesin bilemezsin
kendini göremezsin kalabalıklarda boğulursun
yok yok anlam yüklemektir hayat
kimse diyemez
kimse suçlayamaz
içinde yaşar insan en derininden mutluluğu
küçük minik seslerden vede gülüşlerden çıkartıp kocaman
ümitleri
hayalleri
tohum gibi ekip pencerendeki saksıya
hergün sevgiyle beslersin
bilirsin bi gün açacaktır çiçek
yüzüne gülecektir
mevsimi gelince
mevsim bahara dönecektir elbet
küçük umutlar yeşerip renk getirir birgün
sen sakın ihmal etme gülüşünü
güneş gerekki çiçeğe hayat bulsun ışığıyla
ve saçsın o ışığı çiçek büyüyünce
gün gelecek
tohum yeşerecek
tomurcuk çiçek açacak
yaprak yaprak olacak yüreğin
her sabah mutluluk kokacak odan
pencerendeki saksı
çiçek bahçen olacak
görürsün bak
demedi deme
bak işte bak buraya yazıyorum
ben yazayımda biri okur nasılsa
göreceksin bak
günün birinde seninde
yeşerecek yüreğinde hiç solmayacak
ve çiçek
günün birinde
seninde yüzüne gülecek
mevsimi geldiğinde...
Güzel ve anlamlı bir şiir daha okudum
hani derler ya iyi şiir için
ne bir kelime çıkartabilirsiniz
ne bir kelime ekleyebilirsiniz diye
işte bu şiir onlardan biri
hiçbirsey2001 dostumuzun dediği gibi
değeri anlaşılmamış veya benim gibi başını
tek bir bölüm içinden dışarı çıkartamamışlar için
güzel bir yöntemle konunuzu izleme şansını elde ettiğim için
çok mutluyum..