Benzeri hiç görülmemiş ve hiç görülmeyecek olan bir işe girişiyorum. Benzerlerime, do anın tüm do rulu u içinde bir insan göstermek istiyorum ve bu insan ben olaca ım.
Sadece ben. Kalbimi duyuyor ve insanları tanıyorum. Gördüklerimden hiçbiri gibi yaratılmamışım; yaşayanlardan hiçbiri gibi yaratılmış olmadı ıma inanmak cüretini gösteriyorum. Öteki insanlardan daha iyi de ilsem bile, hiç olmazsa başkayım. Do a beni içine döktü ü kalıbı kırmakla iyi mi etti kötü mü, bu ancak ben okuduktan sonra yargılanabilecek bir şeydir.
Kıyamet borusu ne zaman çalarsa çalsın, ben elimde bu kitapla, yüce yargıcın huzuruna çıkacak ve yüksek sesle şöyle diyece im: İtiraflar.