Karşımdasın işte...
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
Tıkandığım o an,
Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
Bir senfoni vardi kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi...
Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
Bakış açım belli oldu yine.
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
Bir meltem olacak rüzgarim dahi kalmadı benim.
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde.
Demiştim sana hatırlarsan:
"Önemli olan 'zamana birakmak' değil,
'zamanla bırakmamak'tır.."
Simdi bana, geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır
Gittigim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...
Harika bir sayfa, hele sunum Nazım Hikmet Ran'dan olunca
benim için akan sular durur
Resmeden ellerinize, emeklerinize sağlıklar olsun
Resimler, müzik de çok güzel
Candan teşekkürler
Bu şiirler dokunuyor insana,hem de öyle bir dokunuyor ki lâl olmuş yürek aşkı şakıyası geliyor,geliyor da ne çare;büyük üstadın harika anlatımının altında eziliyor aşkı anlatmaya çalışan kelimeler.Ellerinize,emeklerinize sağlık arkadaşım yine harika bir sunum yaratmışsınız.