Ve... Yalnızlık Kulağıma Fısıldadı
Son güncelleme:
-
aşk şiirleri - yalnızlık şiiri - yalnızlık kulağıma fısılda şiri - fon müzikli şiirler - aşk resimleri - yalnızlığıma dair - müzikli şiirler
Lacivert gökyüzüne bakıyordum...
Bence lacivertti,
Çünkü mavinin en karanlık hali
ancak bir lacivert olabilirdi...
Beklemediğim düşler kapımı çalmıştı o akşam,
yalnızlığım bana karşı her zamankinden daha çok ilgiliydi.
Dostlarımdan kıskanıyor,
ve onların da birer insan olduğunu yüzüme vuruyordu...
Dizlerinin dibinde bana nasihatler veriyor,
bir gün herkesin beni terk edeceğini,
yalnızlığımın sayesinde asıl kıymetli olanı
böylece hiç unutmayacağımı anlatıyor, beni teselli ediyordu...
Yalnızlık bana öyle gülümsüyordu ki,
neredeyse mutlu olacaktım bu durumdan...
Lacivert gökyüzü birkaç saat sonra maviye dönmüştü...
Benimse hislerim kopkoyu duruyordu,
yalnızca maviden derinliği çalabilmişti yüreğimle bir olup...
Sevdiklerimin yokluğunda inceldikçe inceldi kalbim...
Yeni bir hayat sözlüğü oluşturmak istedim...
İlk önce yalnızlığın anlamını değiştirdim...
Yalnızlık huzur, yalnızlık "O" idi...
O yüce varlığı düşünmenin verdiği eşsiz güven duygusu,
her hücreme işlemişti...
Aynaya bakarken yanımda olmayanların boşluğunu değil
O'nu görebiliyordum artık...
Yalnızlık, bana çok cömert davranıyordu...
Bir merak uyandı zihnimde...
Neydi bu yalnızlığın esrarengiz varlığı?
Bir yakama yapışıp bir yok olması
Bazen beni şımartıp bazen yerden yere vurması...
Kalabalıkları seyrediyordum...
Bir yanda kırgınlıklar içinde kendi gözyaşlarıyla boğulanlar,
diğer yanda dalıp giden gözlerledünyaya bakanlar
Her biri sessizce yalnızlığı şereflendiriyorlardı...
Ne büyülü bir havası vardı şu yalnızlığın,
hem hiçbir ayrım gözetmeden herkesin içinde,
hem görülemeyecek kadar hiçbir yerdeydi...
Zamanın en yakın dostuydu yalnızlık...
Yalnızlığı benim kadar sevmeyenleri de görüyordum...
Onların kitabında yalnızlık hüznün karşılığıydı...
"Karanlıkların efendisi" dedikleri yalnızlığı,
kendilerinden uzak tutmak için yalancı dostlarıyla tütsüler yakarlardı...
Çatık kaşlarla bakarlardı, bana ve de şaşkınca
İnanamazlardı, yalnızlığa olan ilân-ı aşkıma,
O'nun varlığında dualarımla yaptığım serenatları duymak istemezlerdi...
Soğuk gerçekler ağır gelirdi onlara...
Bilmezlerdi yalnızlığın bana öğrettiklerini
Bilmezlerdi ki,
O yüce varlığı lâyıkıyla andığım her anı, bana yalnızlık hediye ederdi...
Bütün bunlardan habersiz olancahilleri, yalnızlık, tebessümle izledi...
Ve yalnızlık, kulağıma fısıldadı;
"Bende beni O'nu anlatır YALNIZLIK"
alıntı
[main-arkaplan-muzik]297[/main-arkaplan-muzik]
-
Bilmezlerdi yalnızlığın bana öğrettiklerini
Bilmezlerdi ki,
O yüce varlığı lâyıkıyla andığım her anı, bana yalnızlık hediyeederdi...
Bütün bunlardan habersiz olancahilleri, yalnızlık, tebessümle izledi...
Ve yalnızlık, kulağıma fısıldadı;
"Bende beni O'nu anlatır YALNIZLIK"
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
Özdemir Asaf
Nerissa-Su Emeğine yüreğine sağlık..Şiir ve sunumum çok güzel ve anlamlı olmuş.
- yalnızlığın bukadar güzel anlatıbileceğini bu paylaşımda okudum teşekkürler arkadaşım emeğine sağlık
-
Bilmezlerdi yalnızlığın bana öğrettiklerini…
Bilmezlerdi ki,
O yüce varlığı lâyıkıyla andığım her anı, bana yalnızlık hediye ederdi...
Bütün bunlardan habersiz olancahilleri, yalnızlık, tebessümle izledi...
Ve yalnızlık, kulağıma fısıldadı;
“Bende beni O’nu anlatır YALNIZLIK"
alıntı
Zaten doluydum tastim Muzik sunum ve siir Harika eline -Yuregine saglik tesekkurler