Ararken gözlerim seni,
seslenemedim.
Haykıramadım.
Gecenin karanlığında parlayan yakamoz yansımanı
Ayışığında,dalgalar vuruken kıyıya
Sen eşittir beni yaşarken
Ben seni seyrederdim,bilemeden nerede olduğumu
Görmezden gelebilirsin
bu hayatın gerçeklerini,acımaz yüzünü
Dinle! ne olur ,
Belki batmamış güneşler vardır gökyüzünde
yeni doğan gün ve bugün.
Belki unutulmuş sahiller vardır yanıbaşında.
Belki ben varım;
uzatıp,
elimi yakalarsın ümidiyle,
Hayalinle dans eden mutsuz gölgeni
Unutma bütün aşklar sessiz bir intihardır.
Ben ise;
bütün aşklarımı temize çektim.
Sensiz bir intihar benimkisi.
Kızıyorum kendime,isyan ettim şiirlerime
yalnızlığımı kovdum,yüreğimi koydum sen bendeyken.
her bakışımda gözlerimin kamaştığı,buğulandığı
gidipte dönüşü olmayan çıkmaz ,tek yol olan,kayıp çocuk.
ismi bende saklı…düşlerim sende kalsın
Ayrılığın hüznü sinmişti gözlerime.
uyumadım işte,yazmak istedim seni,
yazarken sana daha yakın olmak için
öyle serindiki yüreğim
ısınsın diye doğan güneşi selamlamak istedim.
çünkü sen gidecektin…[main-arkaplan-muzik]274[/main-arkaplan-muzik]
"ismi bende saklıdüşlerim sende kalsın" ilk okudugu zaman degilde zamanla farkına varıyor insan.zamanla kendinden birseyler buluyor. iste burası tam beni anlatıyor diye geciriyor icinden... ya da cogu insan düslerini adını sakladıgı birilerine bırakıyor...
belkide kendinden birseyler bulmak icin caba harcıyor