Bu sensizliğin herhangi bir saati,
Yokluğun bir bıçak gibi girer göğsüme
Günün bu karanlık vakitlerinde
Patlar içime tıktığım barut
Yanar yüzümde yapışkan bir keder
Ve kül olur bakışlarımdaki umut
Yaslanır bir hüzne, koyveririm ağlamayı
Titrek sesimde bir sevda sendeler
Utanırım seni sevmek suçundan
Kimselere söyleyemem seni sevdiğimi
Kim nereden bilecek hâlâ gizli
Yasak bir afiş gibi içimde saklarım resmini
Adımlarım artık hiçbir yere götüremez beni
Gözlerim ağır ağır solar bu odada
İsmini yazarım akşam sabah gönül sarayıma
Hele bazı geceler...
Tam uyuyacak olurum uyuyamam
Adın çöker nefesime
Sabaha dek seni sayıklar seni çekerim içime
Sessiz bir dumanla kaplanır mekanım
Ve aralıktır kapım hep birilerini beklerim
Birkez de sen gel yalnızlığımı götür
Sana olan özlemimi söz içime gömerim...