Hikayeler - Şiir - Serbest Şiirler - Ellerimi Uzattığım Yerde Dur Şiiri
Ellerimi Uzattığım Yerde Dur
Ellerimi Uzattığım Yerde Dur
gidecek bir yerim olmalı
sessiz sedasız
kıvrılmalıyım bir köşeye
gözlerimi kapatıp
hissetmeliyim
yaşamı
derin derin
solumalıyım doyasıya
artık ne kaldıysa
kırk dokuzdan
öteye...
kurunca soframı
anlamalıyım ne yediğimi
ağzımda tat
ruhumda huzur
beklemeliyim geceyi
pürtelaş
yatağım, yorganım, yastığım
basmalı bağrına beni
bir mucize olmalı
sinmeli yaralarımın üstüne
ana kokusu
uyumalıyım deliksiz bir uykuyla
uyumalı rüyalarımın karanlık yanları da
gülümsemeli düşlerimin prensi
tutup ellerimden yâr sıcaklığında
öperek uyandırmalı beni
dökülmeli başımdan aşağı
aşk çiçekleri
gelincik
koşmalıyım güneşe doğru
olabildiğince hızlı
nefes nefese
oradan da yıldızlara, aya
artık ne kaldıysa
kırk dokuzdan öteye
ışımalı gözlerim
doyasıya
düşürüp yakamdan tüm kederleri
sızıları
yalnızlıkları
kalabalıkları ki, yalnızlıktan da beter
gidecek bir yerim olmalı
umut
ellerimi uzattığım yerde
öpmeli yüreğimden
kırmızı
yoksulluğum
sona ermeli
sarı
siyah
gri
yerini
mavi ve beyaza bırakmalı