Gidersen Kelebekler Ölür
Zulana bohçalamışsın umutlarımı
Seni benden alıp nereye böyle ey sevgili
Yüreğim dilime şaşkın,
iki çığlık arasında bırakma beni
Gidersen bütün ormanları ateşe verilir yüreğimin
Bazen yıldızlarda küser göğüne,
Bir çocuk gibi içini çeker gülüşlerini gökyüzü
Karanlığa düşüp kalan rüzgârlar,
şaşırır yönünü
Gönül dağlarında bütün pınarların suyu çekilir
Solar nazlı kır çiçekleri kalbimin
Birde sen böyle çekip gidersen selamsız sabahsız
öksüz kalır içimdeki imge dağları.
Ardında yokluğunun fırtınaları kalır,
Bilmez misin, yalnızlıklar ayaklandırır anıları.
Saçlarını tarayan seher yeli, susar,
Yönünü kaybeder çoban yıldızı,
Bir daha turnalar geçmez bu dağlardan, bülbüller ötmez
Sensiz güllerim boynunu büker
Gayrı çiçekler açmaz bahçemde .
Ne kadarda suları koyaklarımızda tutmaya ,
çalışsak
Durduramayız damlaları, denizlere çekilir sular
Ellerimizden bir sabun misali kayıp düşer zaman
Bir rüzgâr hıçkırır,
yüreğimin tenhalarında, bir dal kırılır
Boynunu büker sabah kervanları,
Sen gidersen kelebekler ölür
işte bu çok güzeldi.
kişi sevdigine GİTME dememiş bu şekilde anlatmaya çalşmş.
Hele sunum mühteşem.
o güzelligi anlayan yüregine saglık.
teşekkürler cani gönülden
@Safak_Gözlüm adlı üyeden alıntı: elinize klavyenize sağlık hocam kelebekler ölmesin tabiki yine güzel bir şiir sunmuşsunuz yüreğinize sağlık Orijinali Göster...
çok teşekkür ederim. ilgi ve yorumunla renk kattın sağol.