Sene neler-neler söylemek isteyirdim...
Amma adını demeye bele utanırdım.
Seni nece sevdiyimi, hesretinden öldüyümü,
senin üçün nece darıxdığımı demek mene çox çetindi...
xeyallarla dogrular arasında qalmışam
belkede men özüm-özümü aldatmışam
nece olsa da sen bu sevgini bilmeyeceksen
menim gözlerimdeki o qığılcımı görmeyeceksen
nece olsa da belkede sen meni heçe sayacaqsan
menim mehebbetim üreyimde qalacaq
Sevgi... bezen qarşılıqsız olur...
Mende qarşılıqsız sevdim seni
heç bir şey gözlemeden
heç bir şey istemeden sadece
SEVDİM....
söylemek istesemde sevgimi...
susdum.... ve yene sessizce...
SEVDİM
Men seni sevdiyime pesman olmadim hec vaxt.
Sen hec zaman menim ola bilmesende sevdim ureyimdeki mesum SEVGIYLE.
Seni her gorende titreyen baxislarimdan da mi basa dusmedin sevgimi.
tek baxislarim deyil ureyim de, ellerimde titreyirdi her defe....
Sizin otagin qarsisindan kecmemek ucun behane axtarirdim hemise.
Seni gormemek ucun deyil... birden baxislarimiz qarsilasirsa
o zaman ne edeceydim....
bu sevgini icimde boga bilmedim.
Imkansiz Sevgi buymus meger.
Men seni Zuleyxa mehebbetiyle sevirem...
Seni her zaman Yusif kimi gozleyecem.
Bir zaman meni de gorersen diye
hemise yolunu gozleyecem
belkede o yoldan gelen olmayacaq....
ama yenede gozleyecem
icimde bu atesi yandirani
meni bu derde salani
aylar iller kecse de...
MEN
Seni sevdiyime pesiman deyilem