Biraz Hayat(l)andık

Son güncelleme: 09.08.2012 07:28
  • Biraz Hayat(l)andık şiiri - Züleyha Selçuk şiirleri



    Yakıyordu nefesin
    üşümek abes !

    Gökyüzünü izlermiş çocuklar uçurtma vakitlerinde
    ben gözlerine takılmış uçurtmalar gördüm yüzünde...

    Dili olmayan lehçeler gibiydik
    bütün sözcüklerimizi terkedip
    birbimizin dudaklarını giyindik
    anlatımız yalnızca dokunuşlarımız.

    Sahifeler yakarak aramızda
    sureti aşkla yıllanmış portreler çizdik
    külünde savrulduğumuz o deli yangında

    Sen
    teninde yalnızlığından kalma bir susku
    ben sana akmaktan başka yolu olmayan bir damla su...

    Yaşadım
    hayat dedim.
    Ve sana yeni bir isim verdim gözlerin gibi derin...

    Bir ezginin çoğul seslerinden dökülen harfler gibiydin sevgilim
    parmak uçlarında tenimin nabızları
    ve teninde
    avuçlarımın yıllanmış özleminden süzülen hasretin yankıları
    böldük işte zamanı !
    Bir yanı sen
    bir yanı nefesinde örselenmiş ben.

    Bej solgunu o oda
    kırık beyaz tavan
    ve soluksuz bir heyecan tanığımızdı
    ikimize böldük zamanı
    akşamın kırılma vaktine
    teninin iklimine ben çıktım.
    Sana özlemim ve yüreğim
    ve ellerimin dokunuşları kaldı...

    Bizi hayatın en ücra yerine kadar sakla
    sonradan önce olsun kavuşmalarımız
    aç kalır
    susuz kalır
    ama aşksız yaşayamayız

    /çünkü ellerim tanıdı seni
    çünkü dudaklarım üryan ayazlarına giyindi şiir tenini
    önümüz kısa sürmesi gereken bir ayrılık
    ardımız tahammülün son sözü
    çünkü kapı girişinde bıraktım ayrılık hüznünü/

    (ilk defa kimsecikler girmedi aramıza / bir biz şahit olduk yaşadıklarımıza)

    13 mayıs

    Ankara-Maraş mesafesince


    Züleyha Selçuk



#09.08.2012 07:28 0 0 0