Devrik Bir Sevgiliyim

Son güncelleme:
  • Devrik Bir Sevgiliyim Şiiri - Aşk Şiirleri - Yalnızlık Şiirleri - Duygusal Şiirler - Aşka Dair Yazılılar



    gittin!
    ve ben
    tarihi olmayan zamanın içinde
    çakılı kaldım
    soysuz bir ızdırap zinciri
    dolandı bedenime

    gün vedayı solurken
    karartma gecelerine diz çöktüm
    sen nereden bileceksin yaşadıklarımı

    gittin!
    güneş söndü
    kara bulutlar üzerime yağıyor

    şimdi
    geçmişin kapağını kaldırdım
    hiç bitmeyecek sandığım
    naftalin kokulu mutluluğumu yad ediyorum
    kapattım gözlerimi sana
    kirpiklerimin arasından
    maziyi içiyorum
    yudum yudum / kana kana

    sen
    nereden bileceksin bunları
    yoksun ki

    gül kokulu nefesine dolanırken
    irem bağlarının içinde kaybolurdum
    bağrına yasladığım başım
    maveranın göbeğine düşerdi
    sen nereden bileceksin
    hiç anlatmadım ki

    sarhoş gece kusmuğunu döküyor
    viran sokaklar, çığlıklara gebe
    ayaklarım çıplak
    ruhum üryan
    yüreğimde ateş var / yanıyor
    bilemezsin!

    bilemezsin!
    sensizliğin ne demek olduğunu

    hatırlıyor musun?
    gözbebeklerim de yıldızların dans ettiğini söylerdin
    gittin
    gözümün feri söndü
    karanlığın içinde fenersizim
    korkuyorum
    lakin tek kelime çıkmıyor dudaklarımdan
    susmaların eşkıya kuşatmasındayım

    imkansızlıklar tüm heybetiyle karşımda
    içi boşalmış yalnızlıklar üzerime devrik
    boşluğun koyaklarında çırpınıyorum / tırnaklarım çekik
    balaban duygularım yetim
    karanlığın içine öylesine gömüldüm ki
    güneşin izini kaybettim

    şafağın kızıl rengini unuttum
    sabahı bulmayan kalleş gecelerde
    zifire devrilip
    kadeh kırıyorum
    gülüşlerim firari

    istila ettiğin topraklarım
    sahra çöllerine döndü
    tek yudum suya muhtaç

    bu tahtere
    valli dünyada
    ömrümün ocağı sönmedi henüz
    bacasından cılız bir duman yükseliyor
    uçurma hayallerimin ipi kopuk
    boşlukta salınıyor
    sen nereden bileceksin
    bilsen tutar mıydın?

    bilme!
    şakaklarıma asılan
    beyaz tellerden akıttım seni

    ak bir sayfaya kara leke olarak
    düşürdüm seni
    dönme

    Arwen



0 0 0
  • gül kokulu nefesine dolanırken
    irem bağlarının içinde kaybolurdum
    bağrına yasladığım başım
    maveranın göbeğine düşerdi
    sen nereden bileceksin
    hiç anlatmadım ki

    Çok güzeldi, emeklerinize sağlık olsun :)
0 0 0