sana hiç bilmedigim hallde istanbulu anlatmak isterim
bak şurası,yada digeri bilmem ne camii muhabbetinden ziyade gül bahcelerini gezdirmek isterdim seni ..
lale bahcelerinde akşamlamak,saat gecenin onbirinden sonra ortaya çıkacak dolunay ışıgında gözlerinin içine bakmak gibi tasarlamalarım var
seninle birgün çamlıcada sabah ezanını dinlemek
bir başka sahil kanerında batan güneşi beraber ugurlamak gibi
yaslanıb çimlerin üzerine yukarıdaki yıldız atmosferinin bütün ihtişamını izleyip ve karanlık yüzüne vurdugu ay ışıgında parlayan yüzüne bakarak gıdalanmak istemişimdir
yıldızların ortyaya saçtıgı ışıgı,gözlerinde yansımansını izlemek isterdim
öyle olurdu deyilmi gözlerin ışıl ışıl,yüzünde dogal allık
birazda tevazu sahibisin
bütün yollarım sana çıkıyor ne dersin one way..
gece karanlıktı,karanlık sovuk..çbir ateş yakma istedgi belirdi önce sonrada köz ateşinde bir çay demlek..
sigara yakmak köz ateşinde dumanını öyle içine çekmek lazımış
öyle duymuştum büyüklerden ve öylede kabul ettimne zaman bir ateş yaksam,sigara yakmasamda bir çay demlesek diye içimden geçrmişligim var hani
şimdi üşüyen gecede çayımı demledim battanıyenın altına çektim klendimi ateşimi yüregime yaktın yaari andım
cayır cayır,hasret tüttü
cayır cayır özlem..
çayım bitti ben doldurdum,hasretim dile geldi kimi zaman,seni yaad ettim,seni zikrettim
üşüyen geceye seni fısıldadım
uzaktaki yıldızı sana benzettim,gölge gibi seluleti olan aya,seni söyledim
ilerliyen saatlerde sabah oldu bakbugünde ölmedim hasretinden,bak bugünde ölmedim
süslü kelimeler yerine zor olan cümleler seçiyorsun
pırıltılı gök yüzünü seversin belki ama genelde
şafagı veya gün batımını seviyorsun.ama sus kimse duymasın dergibisin
uzaklar bakmak sana iyi geliyor olabilir ama
şimdi gel biz bughün burnumuzun ucuna bakalım
sen;an gibi yakındasın
gün gibi gerçeksin
nar gibi esahsın..
ümit vaar olalım senle
yarına daha bir gerçekci yaklaşırken
polyannayıda unutmuyalım
bir bilsen sana pembe nekadar yakışıyor
banada açık renkler
pembe yazma alalım sana banada baştan aşşagı siyahlar..
hanı ne derlerdi asiller siyah giyer
ıslık çalalım senle yokuş aşşagı inerken
bildigin en dik yokuşu seç
sana geleyim o yokuşdan çıkarak
bir demlik çay ile karşılarsın deyilmi beni
sahi dostlugunu,muhabbetini nasıl ifade edersin
gel senle bir çay ocagına gidelim
cam kenarına oturup uzaktaki camii'nin avlusuna konan güvercinleri
eger denizi görüyorsa manzara,denize oltasını sallıyanları seyredelim
rasgele reis...
gel bugün üşüyelim senle,rüzgara karşı tükürelim
saçımızı ıslatıp rüzgarı arkamıza alalım
rüzgarlı havada çekirdek yiyelim seninle
kabularını birbirimizin üzerine atalım
gel bügün bir çılgınlık yapıp sahilde ayak yalın yürüyelim..
sıcak havada çikilotalı gofret alalım
sovuk hada dondurma yiyelim,yağmur yağdıgı zaman ucurtmaları çökartalım
tersine ne varsa bu dünyada onu yapalım
satalım bu dünyanın anasını ..
geceyi beyaza
gündüzleri kırmızıya boyuyalım
gel biz bugün birbirmize sarılarak uyuyalım
...herkes gece oldugu zaman yatıp uyuyorsa
biz aksi olalım
biz birimi zedua ile seslenelim
bir başka uzak memleketteyim bu sefer körfeze indim nedendir nbilmiyorum aklıma ilk gelen şarkı mematinin söyledigi girdap gülüm şartkısıydı
uzun uzadıya bir sahil vardı önümde ,,yürüdüm tabi kimi zaman ıslık çalarak,kimi zaman refetuarımdaki diger şarkıları seslendirerek
ama biliyormusun suya taş atmadım,hayalşimde senle taş atmak vardı denize hayalime sagdık kaldım..
uzaklara baktım tabi
birde gökyüzünde uçan martılara..
degişiklik iyi geliyor tabi bir insana kokusunu içme çekiyorum körfezin..güzel hoş bir havası var ama istanbul kadar deyil
olur olmadık şeyler geliyor aklıma güzel dedigim herşeyi kıyaslıyorum iste istemez
agır basıyor istanbul..
biliyorsun güzel olan istanbul deyildi asıl olan maksattı
ve maksadımda sendin..
şimdi bir şarkı işle özetlemek gerekirse içinde bulundugum ortamı
bir şarkı yetermi sanırsın
rüzğar esiyordu..
serbesce akmakta olan suyun serinligi insanın yüzüne vuruyor..
sanki bir avuç buz'u avuçlamış;bir hamlede yutmuşum gibi,
içim buz gibi.
birazdan yağmur yağacak,sonra hava kararacak gibi,bir yağmur öncesi atmosferini yaşıyoruz sanki..sankisi biraz fazla yağmurun taneleri düşmeye başladı bile..
..sanki diye bir şey yoktu aşkda deyilmi;sevgilerde hasrete gebe ama en güzelini sen biliyorsun işte
hasretler bir gün dinecekse ...varsın hasretligim bu olsun...
hakısızmıyım..
kum gibi akıp gitme demişti şarkı sözlerinde deyilmi
bırakda sarılayım ayaklarına,dün gibi çekip gitme ..
özlem ve hasretimizi sevgi ve aşkımızı nasıl ifade ederiz ..
abartmadan,yada çaktırmadan nasıl daha çok severiz bilmiyorum ama
gözlemledigim kadarı ile iki elimizle yanaklarını avuçlamak gibi bir seçenek genelde tercih edilen
insan sevdigini öpmekden ziyade,kucaklamakdan ziyade daha sevimli şekiller ile ifade ediyor
ellerimin avuc kısmı ile yanaklarından tutup alnım alnında,öyle sana bir iki kelime söylemek istiyorum
yüzüm yüzüne dönük,gözlerin gözlerim ile içiçe
sevgi özgürdü deyilmi hayallerde sınırsız..
öpmenin tadını bilmiyorum,bir mevsil deyildi elbet
bir yaz yağmuruda deyildi
ateş ile buzun yakıcı etkisiydi belki
adı herneyse adının bir anlamı yoktu deyilmi
ateş olsa vazgeçecekmiyim,yakacagını bile bile gerimi duracagım sanki
yanmaya degerse..bırak,bırakda yanayım o zaman...
ben senle başbaşa kaldıgım zaman dizine başımı koymalıyım
yaslandıgım zaman saçının kokusunu ala bilmeliyim
ve gözlerinin içine bakabilmeliyim
söze başladıgım zaman,gözlerim gözlerinde ıslanmış olmalı
gözlerine bakıyor olabilmek ne güzel birşeydi oysa
şimdi bırak yağmur yağsın,biz seninle sahile inip öyle karşılıyalım yağmuru
yüksek yerlere çıkalım uzaklara bakarak yüksek sesle konuşalım
ateş yakalım uzaklardan görüle bilecek yerlere
kollarımı açıp gök yüzüne
yağmura kanat çırpalım
evinizin bahcesi var deyilmi..varsa yere bir minder serelim yıldız altında uzanalım senle
yoksada var farzedelim
baktıgımız her yerde yıldız olsun istiyorum
baktımızgımız her yer karanlık
ışıldıyan yıldızlar suretine aksetsin istiyorum
böylece bir hayalim daha gerçek olsun
öyle sabahlıyalım isterim
sabahın esen rüzgarı yüzümüzü okşasın
ve "o" sabah güneş senin suratında aydınlatsın dünyayı
sabah ezanının el,ele dinliyelim senle
seher vakti uçuşan kuşlara biz şarkı söyliyelim bu sefer
herşeyi tersine yaşayalım,aynı sabaha beraber uyanalım
üşümezsin deyilmi,gecenin serinliginde..
söz ver hadi sonraya bırakırsak sen yine bir bahane bulursun..
ıslık çalmaytı ögretirim sana,ıslık çalarak melodi çıkarırsın iki dudagının arsındandan
hanı neydi o şarkı..
nefesin nefesime...
yağmur atıştırsın istiyorum ilk defa sen yanımdayken sana çaktırmadan dua ediyorum
dua denmez belki ama temenni diyelim biz buna
fazla yağmasada iki üç damla döküştürsün işte üzerimize
ıslanalım senle,yaşar'alım
üşürsün belki ama bu sayede camlar buğulanacak
adımızı yazarız buğulanan camlara ..
ben senin adını yazarım...buğulanan cama ve arabamın acına
sahi ne diyorsun bu gece bahceye bir minder serelim beraber sabahlıyalım
ay yanıgı olalım senle..
beraber karşılıyualım güneşi
günümüz aydın olsun diye
enazında benım günüm aydın olsun
bu hayalin tek olasılıgı benım bu gece rüya göremiyecek olmam
hiç tanımadıgım bir şehirde son bulamlıydı yolculugum..
ve seni kimse karşılamamalı..
herkes karşılanıyordu birileri tarafından,herkes özlenmişti.. ve özlemin sevgiyle birlikteki ifadesi..
bu ifadeyi bende seviyorum.
karşılıyanlar ,karşılanılana sarılıyor ve muhabbeti gereki öpüyorlardı;büyükler küçüklerin gözlerinden ,küçükler büyüklerin ellerinden..
..arabanın bagaj kapısı açılıyor içierisinde hediye paketleri ön planda tutularak ileri sürülüyor,kirli çamaşırlar olan çanta ise utanma pahasına bir adım geride tutuluyordu..
henüz 3-5 yaşlarında bir kız çocugu sçalrı beline kadardı sevimli hali ile "bana ne getirdin"?diye ileri atılıyordu..
sanımı ! ..kocaman bir sevgi,kocaman iki kocak dolusu özlem tabiki
ama bunu söyleyemiyor abi ..
hemen barbi bebegi çıkarıyor;uzun sarı saçlı bir bebek
(bence kahverengi olsa saçları dahada sana benziyecekti)
yorgunlugumu ne kaser bir bilmiyorum ama bir bardak çay kafi gelir sanırım
hiç bilmedigim şehre dogru attıgım adımların nerede son bulacanı bende merak ediyorum
memlekette ise henüz çok erkendi
ablanın biri yeni kalkmış ekmek almaya gidiyordu,henüz 6-7 yaşlarında oğlu ile nedense çocuklara picama hep yakışmıştı,hep şirin görünürlerdi..
az önceki kız çocugunu anımsadım yine
sanki şehir ile konuşuyordum "bana ne getirdin".. diye sormasını isterdim belki birisinin..
sanamı ? çok şey getirdim ben sana..
bi söyliye bilsem..
rüzgarlı bir gecenin sabahıydı,geceden eser kalmamış ortalık günlük güneşlik..bir agaç gölgesine hazırlanan safra dikkati çeker ilk önce
sonradan çiçeklerin arasında kendine iş çıkaran bir baba..
rüzar esiyor yukarıdan aşşagıya bir yanı gölgeye düşsede bir kız çocugu oynuyor kelebeklerle..
elinde üçbeş papatya taneleri.. öyle'ya annesi papatya sever laleyi'de babasına verecekti..
sevdiginden deyil hiç eli boş gitmeyi düşünmemiş olsagerek ondan kaynaklanıyor sanırım
ifadesi düşüyor gölgeye hafif terlimiş tebessümlü bir yüz,kelebegi ha yakaladı ha yakalıyacak
ama elini çabuk tutması gerekecek.. çünkü birazdan annesi sofranın hazır oldugunu ileri sürecek ve kendisini çagıracak
aklına geliyor annesinin papatyasını topladı ama babasının lalelerini henüz toplamadığı..
iki,üç ve dört tanede lale kopardı alaleceyle..
ilk önce babsının yanına gitti alnı terlemiş olan babasına çiçekleri uzattı babası papatyalarla birlikte laleleride aldı
kız bişi diyemedi,sadece gözlerinin içine baktı ve susutu
o paptyalar anneme diyemedi ..sustu
babası kızına tşk etmedi hafif bir gülümseme bıraktı kızın teşekkür bekliyen ifadesine öyleya babalar çaktırmadan severlerdi
ama çocuklar hep bir aferim ile birlikte başımızın okşanmasına,bazende yanagımıza bir buse beklerdik..
ve beklemek güzel şeydi
giden babasının ardından bakıyordu babası elindeki çiçekleride annesine uzattı..
onlar kendi aralarında konuşa dursunlar kızın iç dünyasında kocaman bir tebessüm belirdi
ve yüzü gülümsedi
annesine gitmişti çiçekler,zaten ona niyetle toplanmıştı ama hiç ummadıgı bir şekilde..
bizim kız yeni yeni büyüyordu ve artık aklı bazı şeylere aklı eriyordu
ve biliyorduki sevgi diye bir şey vardı
sevgi güzel bir şeydi
ve babasında bu sevgi annesi içinde mevcuttu..
gitti babasının yanına oturdu dizinin dibine oturmuştu..
gözlerinin içine baktı,rüzgar esti kzın saçlarını okşadı rüzgar...
zaman böyle geçip giderken çocukların aklında hep bir soru vardır,annem beni seviyormu,babam beni seviyormu
erkekler babalarını kendilerini sevdiklerini ancak askere giderken anlarda
kız çocukları sanırım biraz daha duygusal olduklarından olsa gerek,hep hissetmek isterler
tıpkı bir kedi gibi
kıvrılırlar etraflarında sürtünürler bacaklarına,ama göz göze gelemeye,ama konuşmaya çekinirler.. taa ki ya ünüversiteyi kazanıp giderken yada gelin olupta baba ocagından ayrılırken anlarlar
babalarının kendilerini ne kadar sevdiklerini
bu kimi zaman iki damla göz yaşı ile sabit olup
çogu zamanda derin bir nefes olup,uzun soluklu yaşam ile sabittir..
babalar çaktırmadan severler..
rüyalarında bile kız çocuklarını dizlerinin üzerine oyurtup saçlarını tararlar
olurya bazen kızlarının üzerlerine şiirde yazarlar ama bunu kimse bilmez..
bizim kızın saçları uzun deyildi
normaldi
hediye olarak bir bez bebek kafi gelirdi ama o bunu da beklemezdi
canım kızım deyip sıkı bir sarılma yeterli gelecekti
canım kızım seni çok seviyorum kelimesi bir şarkı sözü olmasa gerek..
emin olki o baba bir gün o kıza soracak
kızım benı ne kadar seviyorsun diye..
ve o kızda iki kolunu açarak aha bu kadar demek için bekliyor olacak
ne kadar
aha bu kadar
bütün bahceleri dolaşsam ve geri dönüşümde sana bir kucak gül,bir kucak papatya ile geri gelsem
önüne serdigimde çiçekleri
kollarımı iki yana kocaman açsam,
yinede içimde'ki sevinci,içimdeki özlemi sana anlatamam
söylemek istedigimde dilimin ucuna gelen şeyler,ipe sapa gelemz şeylerdi hepsi hayal ürünü,hepsi sevgi ifadesiydi
bir başkasının bunu anlıya bilmesi için benimle aynı yöne bakması gerekti..
gel senle aynı yöne bakalım
göz istikametinin tam ortasına baktıgında gözüne görünen sadece bir deniz olmamalı
denizin başlagıç çizgisinden bitiş çizgisine kadar görebilmelisin
ve denizin sana hissettirdiklerini aynı anda canlandır gözlerinde
şimdi içine birde sevgi ifadesi koy..
bu bazen uçan bir kuş,bazende bir çocuk tebessümü olabilir
buaralar benimkisi iki kolunu iki yana açmış bir çocuk ifadesi
sahil kenarında bir ateş yakmalı diyorum bazen ateşin kızıllıgı yüzünü aydınlatmalı
uzandıgımda dokuna bilmediliyim,dokundugumda gözlerini görmeliyim
uyandıGımda gecenni sonunda
güne senle başlamalıyım
şimdi daha güzel br hayal kura bilirmisin bana
kuramıyacaksan bırak hayali oldugu gibi kalsın..
kocaman bir sevgi,kocaman bir hayal.. ve kocaman bir beklenti işte
bir sevda masalıydı,bir hasretin tütsüsü
içten içe yanan bir ateşti,sürekli kendini yeniliyen bir merak
bazen bir endişe,tereddütsüz bir sevgiydi
agrısada,sızlasada kalbim ve sonrada yüregim..senden vazgeçemiyorum
sorulacak bir çok soru vardı bir o kadarda verilecek olan cevablar..
fazla aceleye gerek yok hanı,sırası ile birer birer yaşanılacak olan hayaller vardır
biten bir geceyi onunla ugurlamak ve ertesi süre gelen sabahı onun yüzünde karşılamak gibi
bir bardak çay muhabbeti deyildi bizimkisi
bazen demlik bile kesmiyor..
şarkılara vurdum kendimi,ilkdefa diledigim,adını bilmedigim sanatcılar
sonra bir resim yapma istegi beliriyor..
önce uzak bi manzara çiziyorum,gerisimi kendiliginden geliyor işte
hep yanımda sen oluyorsun resim bittiginde
anlaşılan o ki seninle yan yana bir resim çektirmek istiyorum
seninle aynı karenin içerisinde bulunmak istiyorum..
aynı memlekette,aynı gecede,aynı ay ışıgını altında
yanında olmak lazımdı
seninle aynı yılı,aynı mevsimi yaşamak lazımdı
senile aynı yağmurda ıslanmak vardı şimdi..
söylesene şimdi mevsimlerden hangisini yaşıyorsun
dahası var tabi,ne yapsam kesmiyor işte
ne desem az geliyor..
radyo dinliyorum bu aralar
sunucunun seçtigi dogaçlama şarkılar eşilginde her seferinde yeniden yaad ediyorum seni
her seferinde yeniden seviyorum
herseferinde son bir kez daha selam gönderiyorum
şimdidesıradaki şarkıyı sana armanngan ediyorum
şehirlerinde dili vardı deyilmi,mekanlarında,günlerin veya renklerinde..
acaba dile gelselerdi neler söylerlerdi..
bir şiir vardı hissedebildigin kadar seviyorsun..
gerisi aklıma gelmiyor,ama hiç sormadım ben kendimie ne kadar seviyorsun diye,çünkü sevgimden kaygım yorktuki,sorgulamak,yargılamak aklımagelmemişti..
sevgi neydi..
karşılıklı muhabbet sayesinde gelişen bir şeymiydi.
bilmiyorum ama kendiliginden gelişen birşeydi ve amaç'tı sevgi,araç deyildi
rabbimin insana bahşettigi engüzel nimetlerden birisiydi
herinsan sevmez tabi
kimiside adını koyamadıgı şeylere sevgi derdi ve sevgi kirliligi yaşardı
sevgimin kaynagı özümdendi,
beslendigim ne güzel bir suret nede bir ten kokusuydu
sevgim yaradandan ötürüydü yaratılanı sevmekdi..
kalbime sevgiyi koyan rabbime şükürler olsun..
rabbime ve onun yaratıgı kulunu sevmek ne güzel şeydi öyle..
....gül bahcesine girdiginde onunda yanında olmasını istiyorsun
sen gülü koparmak istediginde,sevdicegin koparmamanı istiyor
çünkü çiçek Dalında güzeldi
masum bir ifadeye sıgınıyorum ister istemez gülümsüyorum
pekii sevgimi ifade edebilecek şey söyle bana
yanımda ol dergibiydi
...elimi tut ve bırakma dedigini gözlerinden anlıyorum tabii
öyle deyilmi hissede bildigin kadar seviyorsun..
hissetmek istiyorum seni
gözlerin gözlerime degsin istiyorum,yolda yürürken yanında olmak
oturdugunda başını yasladıgın omuz olmak istiyorum
dalıp gitmek seninle öyle uzaklara
bazen aynı masalın içerisinde,bazende aynı resimin içerisinde olmak istiyorum seninle..
farzetki ben polyanayım
yazıp,çizip oynuyorum ama hep mutluyum biliyormusun
ve bu bir hikaye'idi,hikaye kahramanı oldugunu polyanada biliyordu
eski bir şarkını sözleriydi
sana seslendigim
eski bir gramafon
eski birfotograftı bana seni anımsatan
hanı haberin yokmuş gibi çektirdigin bir resim
yanagında gemzen,
gözlerinin içindeki tebessümdü
bana seni sevdiren
yine eski bir hatıra
yine bir anımsama
hayalimdeki ifaden
yine bildik sözler
bildik cümleler işte
söyliyemedigim
asla yetinmedigim...
ve senin anlamını gayet iyi bildigin,bir ifade düşüyor gözlerimden
adı üçnokta
istanbulun en güzel yeri neresi" diye sorsan birilerine az çok alacagın cevab bellidir..
ve bizde ona haklılık payı vermekle birlikde,yanına bir iki şık daha eklerizz..
pier loti,kız kulasi,süleymaniye,eyüp sultan,ayasofya...
daha böyle uzar gider..
derken,anılar canlanır gözlerimizin önünde..
içtigimiz bir iki bardak çay hatırlatır,bir fincan kahvenin kırk yıldan daha fazla hatırı oldugunu vurgularız..ya bir tebessümün hatırı..kaç yıla eş'deger?
nede olsa her insanla çay,kahve içilmez deyilmi..
iki bardak çay içmek için gitmişliginiz varsa bir yere ..unutmak mümkünmü..
şimdi istanbulun neyi meşur ?desem ve cevabı peşinen versem,bir iki bardak çay,
bir fincan kahve ve süleymani'yede bir porsiyon kuru fasulye desem itiraz edebilecek kimse varmı..
varsada bu seferlik sussuzn olurmu..
istanbulun en güzel yeri;dostu ilk gördügüm yerdir..istanbulun en güzel yeri can.. ile ilk oturdugum çay içtigim yerdir..istanbulun en güzel yeri yaar ile kahve içtigim yerdir..
istanbulun en güzel yeri yarmini gözleridir
nisan akşamları bir kitab yazma girişimi deyil elbette..
bir sevda masalı.. bir aşk hikayesi'de deyil..bu başka bir şey..
kanın kaynarya,hiç bir şeye yetinmezsinya hani..öyle birşeydi o akşamlar.. nisan akşamları..
ömrümün akşamları..
bir sözün kafi geldigi,aynı zamanda bir çok sözün manasını kaybettigi akşamdı o akşamlar..
hayalimde bir kitab çıkarma hevesi vardı ..sanırmı şimdi buda 2. kitabım