nasılda umutla bakıyordum
sana ve hayata bana aşkını anlatırken
kalbin nasılda heyecanla atıyordu
ne olur hep benim ol, hep bana bak diyordun...
gözlerimin içine bakarken için titrerdi
yosun gözlüm sensiz ölürüm derdin,
yaşamam derdin aradan
yıllar geçti
benim için ölen adam nerde ve kiminle bilmiyorum
sevgi bu kadar basit ve kolay mıydı?
uğruna ölünecek sevgili bu kadar kolay unutulur muydu.
verilen sözden bu kadar kolay dönülür müydü.
ayrılalım dediğimde gitme bile demedin
neden diye bir kere bile sormadın
hep benden kaçtın
ayrılan ben olmama rağmen üzülen yine hep ben oldum
utanmadan düğün kartını evime yolladın.
bir kızın duygularıyla oynadığın yetmezmiş gibi
utanmadan kızarmadan içime kor ateşleri düşürdün.
sevmiyorum artık seni
insan ya aşık olurmuş yada nefret edermiş
sevginin yerini nefret alırmış
senden nefret ediyorum.
ne olursa olsun bittin benim için
artık yaşamıyorsun