Eylül Sancıları - 1
Son güncelleme:
-
tuba küçük yazıları - sessiz vaveyla - eylül konulu yazılar
Eylül Sancıları - 1
Ben; Eylül sancısı çetin olanlardanım. Henüz bitmiş bir yazın ardından, zemheri itikâfına hazırlanıyorum. Dışım sessiz, içim mahşer…
Bu mahşer sessizliğinde uzun yürüyüşlere çıkıyorum. Ufuk çizgisini gözümün önünden hiç ayırmadan koşuyorum. Yanımdan geçen insanlara hiç bakmıyorum. Canhıraş sesleri duymuyorum. Ben yaklaştıkça, ufuk daha da uzağa gidiyor. Bu ne bir kâbus ne de bir şiir armonisi. Ruhumun omzuna bir dost eli dahi beklemiyorum. Kaçıyorum senden, benden, bizden. Eylül’e koşuyorum. Toplayıp tüm gücümü dik yokuşlardan çıkıyorum. Şurada, hazan karışıklığının ortasında izlerimi bırakıyorum zamana.
Ben; hazan ile hüzün teşbihini sualsiz kabul eden şair. Bir çalım atıyorum içimin şiir sesine. Henüz ben de bilmiyorum; şair miyim, şiir miyim? Sonra yoruluyorum. Gözlerimi turkuaz mavisine kapamak istiyorum ama olmuyor. Oturup bağdaş kuruyorum, Erzurum’un batı yamacında bir sahranın ortasına.
Ben; çorak topraklardaki kardelen. Her şeyi aslına döndüren o ateş beni de yaktı! Elim yüzümde, küllerimi izliyorum. Küllerim… Ah küllerim. Toprağa değil, aziz güz yapraklarına gömüyorum sizi. Yeniden dirileceğiniz o güne kadar Eylül’ü yaşayın. İstemezseniz, gamsız olan yaprakların rüzgâr bakar çaresine! Siz yağmuru bekleyin…
İşte bu hazan meşakkatini beklerken sen söyle, şu kızıl mısrasının sonuna laedri yazdığım şair. “ Bu kaçıncı Eylül bitişin başlangıcı, bu kaçıncı Eylül sirkatimin yargıcı.”
tuba küçük