ağlamka konulu yazılar - tuba küçük yazıları - sessiz vaveyla yazıları - gözyaşı - hüzün konulu yazılar
Ağlamayacak mısınız?
“Ben bir rüzgârdım, estim ve gözlerine yerleştim.
Bir hüzün bağladı dilimi, sana ağlama diyemedim!”
Cüretkâr duyguların mihverinden sesleniyorum hüzne! Ağlamaya dahi mecalimin olmadığı zamanlarda, darası alınmış sözlerle yaşamayı öğrendim ben. Bir tohum atmıştım gönlüme ve o tohum rengârenk filizlerini göstermeye başladığında anladım ki; insan yazmaya başladığında, ağlamaya da başlıyormuş ve gönül neyi katmerli yaşıyorsa gözler de o duyguya enikonu gönül bağlıyormuş.
“Bu kadar hüzünlü olmaya ne gerek var?” demeyin. Çünkü ağlamak bir inziva halidir ve ruh istemedikçe gözden yaş gelmez. İşte o gönlünüzden koparak boncuk boncuk dökülen gözyaşları ruhu örselemez, bilakis diriltir. Bu derin sızı, ince bir zafere dönüşür. Ve gözyaşları tıpkı gülmek gibi herkese yakışır elbette; ama bir farkla: Bu gözyaşı “muhabbetullah” için olmalıdır.
Çok değerli büyüğümüz Fetullah Gülen ‘in bir sözü vardır: “Gönlünde hararet olanın gözünde de yaş olur.” Bu muhabbetullah ile söylenmiş bir sözdür elbette ama bu sözü okuduğum günden beridir, ister beşeri duygular için olsun ister rahmani, ağlarken içimden nehirler geçiyor ve ruhum huzur yolunda seyrüsefer ediyor. Ve işte yine o günden beridir ağlayan birini gördüğümde usulca yanına yanaşır, önce bir dua fısıldarım içimden. Ardından hiç bırakmayacakmış gibi sarılırım ve kulağına bu lafı söylerim: “Gönlünde hararet olanın gözünde de yaş olur.”
Belki de bu anlattıklarım şu an için size laf gibi gelecektir. Fakat sade bir mantıkla şunu söyleyebilirim ki gözleriniz nemlendiğinde “hatırınıza gelecek bu okuduklarınız” ve beni daha iyi anlayacaksınız. Ha işte o zaman hiç çekinmeden ağlayın! Ağlayamıyorsanız da ağlamak için zorlayın kendinizi. Bu işin riyası olmaz. Ağlamalıyız! Gözümüzden dökülen o yaşlar ruhunuzu diriltecek. Tatlı bir gülümseme gibi yakışacak yüzünüze o hüzün. Zemzem suyunun tadı gibi lezzetlidir o gözyaşı. Önemli olan yanmak ve o tadı almak için çabalamak. Zira bu konuda Rahman: "…az gülsünler, çok ağlasınlar." (Tevbe, 82) buyuruyor.
Bu ayet o gün şahitlik edecektir. Ağlamalıyız. Allah için ağlamalıyız dostlar. Ağlayamıyorsak da ağlayamadığımıza ağlamalıyız. “Ağlamak olmasaydı” diye düşündünüz mü hiç? Askıda kalırdı tüm yaralar. Kalbi sancılarımız son bulmazdı. Zikrimiz yalnız, fikrimiz sessiz kalırdı. Duygularımızı harsız bırakmaya hakkımız yok! Eğin başınızı, dinleyin kalbinizin sesini, ya Hay! Titresin içiniz!